Danıştay 13. Daire E.2020/1854 K.2022/145

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan … Petrolcülük Demirçelik inşaat İletişim Nakliye Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye ait akaryakıt istasyonunda 25/12/2015 ve 29/03/2016 tarihlerinde yapılan denetimler sonucunda, dağıtıcı dışı akaryakıt ikmali yapıldığının, dağıtıcı lisansı sahibinin bayisi olan istasyonda otomasyon sistemini sürekli takip etmediğinin ve dağıtıcı dışı ikmale ilişkin aykırılık bildiriminde bulunmadığının tespit edildiğinden bahisle 1.026.994,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; akaryakıt istasyonunda 25/12/2015 ve 29/03/2016 tarihleri olmak üzere iki ayrı denetim yapıldığı, 25/12/2015 tarhinden itibaren dağıtım firmasından 4 adet faturalı alım yapıldığı, bunlardan üçünün tank dolum raporlarında göründüğü, birinin ise görünmediği, otomasyon firması yetkilileri ile yapılan görüşmede herhangi bir arıza kaydının olmadığının tespit edildiği, durumun netleştirilmesi amacıyla davacı şirket yetkililerinden 01/01/2015-29/03/2016 dönemi akaryakıt ikmallerine ait faturaların birer suretinin gönderilmesinin istenildiği,

yapılan incelemeler neticesinde adı geçen bayinin 01/01/2015-29/03/2016 döneminde 242.413 litre motorin alımı yaptığının görüldüğü, Kurum kayıtlarında yapılan incelemede ise söz konusu istasyonda aynı dönemde 800.145,46 litre motorin satışı yapıldığının tespit edildiği; bu durumda, bayisinde kurulu istasyon otomasyon sistemi ile ilgili yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediği anlaşıldığından, dağıtıcı lisansı sahibi şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işleme dayanak alınan 5015 sayılı Kanun'un 7. maddesinin altıncı fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu, bayinin fiilinden dolayı dağıtıcının cezalandırılmasının suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı bulunduğu, dağıtım şirketi olarak kendilerine düşen her türlü yükümlülüğü yerine getirdikleri ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.