Danıştay 13. Daire E.2020/3297 K.2024/3601

Dava konusu istem: LPG dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket tarafından 17/05/2016-15/06/2016 tarihleri arasında ... Otomotiv Sanayi Ticaret A.Ş.'ye (...) dökme LPG ikmal yapılmamasına rağmen yapılmış gibi Kuruma bilgi sunulduğu, fatura, sevk irsaliyesi ve benzeri evrak düzenlenildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca LPG dağıtıcı lisansının iptal edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sunulan ve ...'nın 2016/Nisan, Mayıs, Haziran dönemine ilişkin özel tüketim vergisi iadesi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporundaki tespitler neticesinde olayda, ... için düzenlenen 11 adet fatura olduğu, anılan şirkete ait geçerlilik süresi sonu ... tarihi olan ... tarih ve ... sayılı kapasite raporunda itici gazın (kokusuz LPG/aerosol) yıllık tüketim kapasitesinin 2.047.611 kg olarak belirtildiği, dolayısıyla aylık tüketim kapasitesinin 170.634,25 kg ile sınırlı olduğu,

ayrıca tesiste 1 adet 35 metreküp hacminde LPG gaz tankı bulunduğu, söz konusu tankın kapasitesinin %100 doluluk oranıyla 35.000 litre hacminde olduğu, kokusuz LPG ürünü temin sözleşmesinde de geçtiği üzere (l lt LPG=0,56 kg LPG) eşitliğindeki orandan deponun 35000x0,56-19.600 kg kapasiteye sahip olduğu, LPG tanklarının kapasitesinin dolum esnasında maksimum %85 oranına kadar kullanılabileceğinden en fazla 16.660 kg kadar LPG ikmali yapılabileceği, davacı şirketin 17/05/2016-15/06/2016 tarihleri arasında toplam 161.470 kg kokusuz LPG ürününü ...'ya ikmal ettiği yönünde fatura düzenlendiği,

söz konusu şirketin kapasite raporunda aylık kokusuz LPG tüketim miktarının 170.634.25 kg ile sınırlı olduğu, dolayısıyla 31 gün üzerinden günlük yaklaşık olarak 5.505 kg miktarında LPG ürünü tüketebileceğinden 07/06/2018-11/06/2016 tarihleri arasında gün aşırı olarak sırasıyla 14.110 kg, 14.110 kg, 14.900 kg, 14.670 kg ve 14.410 kg miktarındaki ürünü bu şirketin tüketebilmesinin, davacı şirketin de ikmal edebilmesinin mümkün olmadığı, ...'nın beş günlük tüketiminin yaklaşık olarak 5.505x5=27.525 kg iken davacı şirket tarafından art arda bu beş gün boyunca ikmal edildiği iddia edilen ürünün ise, 72.940 kg olduğu,

dolayısıyla 72.940 kg miktarındaki ürünün 27.525 kg kadarını tam kapasite ile çalışan ...'nın tüketmiş olduğu varsayılsa dahi, 45.415 kg kadar ürünün arta kaldığı ve bu miktarın anılan firmanın 35 metreküp hacmindeki tankında tutulamayacağının ortada olduğu, diğer taraftan aynı zaman dilimi içerisinde sadece davacı şirket haricinde ... A.Ş.'nin de bu firmaya dökme LPG yaptığına dair fatura düzenlediği, nitekim 17/05/2016-21/05/2016 tarihlerine rast gelen aynı günlerde ...

A.Ş. ve ...

A.Ş.'nin sırasıyla toplamda 26.510 kg ve 33.440 kg olmak üzere anılan firmaya kokusuz LPG ürünü ikmal ettiklerine yönelik fatura düzenledikleri, şirketin sahip olduğu 35 metreküp hacmindeki LPG tankı ve şirketin kapasite raporları dikkate alındığında bu miktarın ikmal edilmesinin olanaksız olduğu, öte yandan, davacı şirket tarafından teslimatın yapıldığı ve sonrasında ...'nın bu teslimatı ne şekilde değerlendirdiğinin anılan firmanın sorumluluğunda olduğu ileri sürülebilecek ise de ... plakalı aracın tartımının yapıldığı yer ile ...'nın adresindeki mesafenin Google Maps'e göre 191 km olduğu, KGM sorgulamasına göre ise 178 km olduğu,

... plakalı aracın AHB'nin adresine vardıktan sonra hiç dolum yapmadan hemen dönüp tartım yapıldığı yere tekrar varması için yaklaşık 5 saatlik bir zaman gerektiği, 17-18-21 Mayıs 2016 tarihlerinde yaklaşık dört saatte bu sürenin alındığının görüldüğü, aracın ...'nın adresine dolum yaptığında geçmesi gereken süre de göz önüne alındığında bu sürenin beş saatin üzerinde süreceği, 05/12/2017 tarihli vergi inceleme raporunda ...'nın davacı şirkete senetsiz borcunun 1.488.438,53-TL olduğu ve ... tarih ve ... no.lu yevmiye kapanış kaydında da davacı şirkete olan senetsiz borcunun 784.714,98-TL olduğunun tespit edildiği,

davacı şirketin 07/06/2018 tarihinde davalı idare kayıtlarına alınan yazılı savunma dilekçesinde ... tarafından borcun ödendiği ileri sürülmekte ise de, dava dilekçesine ekli dekontların toplamının bu tutarı karşılamadığı, söz konusu borcun ödendiğine dair dosya kapsamında başkaca bir evrak bulunmadığı, bu durumda, davacı şirket tarafından ...'ya LPG ürünü ikmal edilmemesine rağmen edilmiş gibi davalı idareye bilgi sunulduğu, fatura, sevk irsaliyesi ve benzeri evraklar düzenlendiği anlaşıldığından dağıtıcı lisansının iptali edilmesine yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ... isimli firma ile bayilik sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme kapsamında kokusuz (dökme gaz) ürünü satılmaya başlandığı, satışı yapılan ürünlere ilişkin fatura ve sevk irsaliyelerinin dosyaya sunulduğu, sunulan bu belgelerden de anlaşılacağı üzere mevzuata uygun hareket edildiği, muvazaalı işlem yapılmadığı, davalı idarece yeterli araştırma yapılmadan lisans iptali kararı verildiği, lisans iptaline yönelik kararın gerekçeleri incelendiğinde, ...'nın kapasite miktarlarına bakılarak kendi satışlarının değerlendirildiği, anılan firmanın tüketim miktarlarının varsayımsal olarak değerlendirildiği,

raporda ayrıca teslim edilen ürünlerin ne şekilde değerlendirildiği hususunun kendilerinin değil de ...'nın sorumluluğunda olduğunun belirtilmesine rağmen kendilerine yaptırım uygulandığı, söz konusu tespitten dahi gerçek bir muamele yapıldığı muvazaalı hareket edilmediğinin kabul edildiği, ayrıca dolum ve boşaltım yapan aracın tartıldığı yer ile ...'nın dolum tesisi arasındaki mesafenin kaç saatte alınabileceğinin farazi olarak hesaplandığı ve cezai işlemin somut delillere göre değil de farazi değerlendirmelere göre tesis edildiği,

varsayımsal değerlendirmelerle lisans iptali gibi ağır bir yaptırım uygulanmasının hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten ve 27/05/2024 tarihli ara karar cevabının geldiği görülerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, davacı şirket hakkında dava konusu işleme esas alınan tespitler ile aynı doğrultuda 2016 yılına ait hesap ve işlemlerin incelenmesi akabinde düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlere istinaden vergi dairesince yapılan vergilendirme işlemlerine karşı ... Vergi Mahkemesinin E:..., K:..., E:..., K:... esasına kayden açılan davalarda LPG dağıtıcı lisansı sahibi davacının ...'ya düzenlenen faturalarının gerçek bir muamele ve durum olmadığı halde düzenlendiği sabit görülerek bu kısım yönünden davanın reddine karar verildiği, bu kararlara karşı yapılan istinaf başvurularının reddedildiği ve anılan kararların Danıştay Üçüncü Dairesi'nin E:2020/4592, K:2023/2076; E:2021/2367, K:2023/2079 sayılı kararlarıyla onanarak kesinleştiği görülmektedir.