Danıştay 13. Daire E.2020/337 K.2021/1507

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait istasyonda 04/05/2016 tarihinde yapılan denetimde mevzuatta belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiği gerekçesiyle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca 88.517,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda;. Mah.. Cad. No:.

(Ada:…, Pafta: - , Parsel:…) … adresinde bulunan LPG otogaz istasyonunda 04/05/2016 tarihinde yapılan denetimde LPG sorumlu müdür sözleşmesinin görüldüğü, sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediğinin tutanak altına alındığı, davacı şirket hakkında … tarihli ve … sayılı Başkanlık Makamı oluru ve … tarihli ve … sayılı görevlendirme yazısı ile soruşturma açıldığı,

soruşturma sonucunda düzenlenen … tarih ve … sayılı raporda, davacı şirketçe 5307 sayılı Kanun'un 4/4-h ve 14. maddeleri ile Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Yönetmeliği'nin 26/1-h ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nin 13. maddesinin ihlal edildiği gerekçesiyle idari para cezası uygulanmasının teklif edildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından teklif doğrultusunda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığının belirlendiği gerekçesiyle 88.517,00-TL idari para cezası uygulanması üzerine bakılan davanın açıldığının anlaşıldığı;

dava konusu işlemde LPG otogaz istasyonunda sorumlu müdür çalıştırılmamasının ilgili mevzuatına aykırı olduğundan bahsedilmekte ise de, denetim tarihi itibarıyla sorumlu müdür sözleşmesinin bulunduğu, bu hususun denetim tutanağında da yer aldığı, ancak belge ibraz edilemediğinin görüldüğü, idare tarafından, sorumlu müdür çalıştırılmadığını somut olarak ortaya koyacak herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı dikkate alındığında, anılan tarihte istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahsedilemeyeceği;

öte yandan, işleme esas teşkil eden 04/05/2016 tarihli tutanak ile her ne kadar geçerliliği (vizesi) olan LPG sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığı tespit edilmiş olsa da, sorumlu müdür belgesi ve bu belgenin alınma zorunluluğunun 07/01/2006 tarihli ve 26046 sayılı Resmî Gazate'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile 25/03/2006 tarihli ve 26119 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Eğitim Yönetmeliğinde düzenlendiği,

anılan yönetmeliklerin 16/12/2012 tarihli ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırıldığı, önceki yönetmelikleri yürürlükten kaldıran 16/12/2012 tarihli ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde ise sorumlu müdür sertifikası düzenlemesine yer verilerek, TMMOB'dan alınan eğitim sonucunda sorumlu müdür sertifikası alınması zorunluluğunun getirildiği, ayrıca "Sorumlu Müdür Belgesi" alınmasının öngörülmediği,

sorumlu müdür belgesi zorunluluğu getiren düzenlemenin ise 16/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile tekrar yürürlüğe konulduğu, her ne kadar Yönetmeliğin 14. maddesinde sorumlu müdürde aranan niteliklerde "sorumlu müdür sertifikası sahibi olmak" ifadesinin yer aldığı görülmekte ise de, sorumlu müdür sertifikasının eğitim sonucunda verilen bir belge olduğu ve sorumlu müdür belgesinden farklı olduğu,

dolayısıyla sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğu getiren yönetmelik hükümlerinin, yürürlük tarihinden önceki bir olaya uygulanması ve davacı şirkette çalışmakta olan sorumlu müdürde anılan belgenin aranmasının hukuken mümkün olmadığı, dava konusu işlemde bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, denetim tarihinde sorumlu müdür sözleşmesi bulunmasının yeterli olmayacağı, sorumlu müdür belgesinin de bulunması gerektiği, belgenin tanzim edilmemesi durumunda sözleşme imzalanan kişinin hangi tesiste görev yaptığının bilinemeyeceği, sigorta priminin yatırılıyor olmasının o kişinin tesiste sorumlu müdür olarak çalıştığını göstermeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.