Danıştay 13. Daire E.2020/3376 K.2024/2884

Dava konusu istem: "...Yolu, .... Km., ..." adresinde kurulu tesisinde 24/08/2006 tarihinde yapılan denetimde, davacı tarafından lisans almaksızın biyodizel üretimi yapıldığından bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 120.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ...-... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

24/08/2006 tarihinde yapılan denetimde, davacı şirketin kendi ihtiyacı için lisans almaksızın üretim yaptığının tespit edildiği, davacının faturalarının incelendiği, inceleme sonucunda biyodizel satışına ilişkin herhangi bir kaydın tespit edilmediği, ancak, ... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla davacı şirkete 28/02/2006 tarihine kadar işleme lisansı almadığından bahisle 784.477,00-TL idari para cezası verildiği,

bu işlemin iptali istemiyle açılan davada, bayiler için maddede sayılan cezaların beşte birinin uygulanacağı öngörüldüğü halde, madde hükmü dikkate alınmaksızın Kanunda öngörülen tutarın tamamı esas alınarak idarî para cezası verildiği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verildiği, kararın temyizi üzerine,

kendi tesislerinde veya araçlarında kullanmak üzere biyodizel üreten gerçek ve tüzel kişilerin de işleme lisansına tabi tutulmaları yerinde ise de, 05/01/2006 tarihi sonrasında kendi tesislerinde veya araçlarında kullanmak üzere biyodizel üreten kişilere yönelik olarak lisans alma zorunluluğu getirilmediği halde,

bu tür firmaların diğer mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle bir geçiş dönemi kabul edilmeksizin ve piyasa faaliyetinde bulunan biyodizel üreticileri için öngörülen son başvuru tarihi olan 28/02/2006 tarihine kadar lisans almak üzere başvurmuş ve lisans almış biyodizel üreticilerinin üretimlerine devam etmelerine karar verilerek davacıya ceza uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/04/2013 tarih ve E:2009/776, K:2013/1525 sayılı kararıyla onandığı,

dolayısıyla 24/08/2006 tarihinde yapılan denetimde tespit edilen eylemin idari para cezası verilmesini gerektirmediği, davacı şirkete idari para cezası uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmayarak ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının iptaline karar verildiği ve buna ilişkin kararın kesinleştiği görüldüğünden,

lisanssız biyodizel üretimi yaptığından bahisle davacı şirkete 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 3. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ve 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi ile anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca 120.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirketin lisans almaksızın lisansa tabi faaliyet gerçekleştirdiği, soruşturma açılmasına karar verildiği, düzenlenen rapor çerçevesinde idari para cezası verildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.