Danıştay 13. Daire E.2020/3440 K.2021/3833

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirketin bayisi olan “…. Akaryakıt LPG. Gıda İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd Şti."ye ait akaryakıt istasyonunda 26/10/2017 tarihinde yapılan denetimde, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı veriler içermediği ve bayide tespit edilen aykırılıkların Kuruma bildirilmediğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 1.066.327,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin …. Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı'nın ….. tarih ve E…..sayılı yazısı ile bildirilen …. Kurulu'nun (Kurul) ….. tarih ve ….sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …...

İdare Mahkemesi'nce verilen ….. tarih ve E:…, K:…. sayılı kararda; davacının bayine ait akaryakıt istasyonunda 26/10/2017 tarihinde yapılan denetimde, istasyon otomasyon sistemine göre yer altı tanklarında mevcut 34,885 litre motorin ve 923 litre benzin stoku olduğu, 15/03/2017-26/10/2017 tarihleri arasındaki dönemde 174.232 litre motorin ve 10.048 litre benzin dolumunun olduğu, istasyon otomasyon sistemi tablosu verilerine göre 373.834,51 litre motorin satışının ve 174.232 litre motorin dolumunun olduğu, ödeme kaydedici cihaz ve mali hafıza raporlarına göre toplam 198.760 litre motorin satışının olduğu,

otomasyon sistemi satışlarının ve ödeme kaydedici cihazlardaki satış tutarlarının birbiriyle uyumlu olmadığı, bayinin Kurum kayıtlarında yer alan ve denetim tarihini de kapsayan otomasyon dökümü incelendiğinde muhtelif tarihlerde gün içinde ve toplamda "dönem başı stok+ tanka dolum - pompa satış= dönem sonu stok" hesaplamasının sağlanmadığı hususlarının tespit edildiği, bu durumda, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı veriler içermediği ve davacı şirketin bayisinde tespit edilen bu aykırılıkların Kuruma bildirilmediği anlaşıldığından,

idarî para cezası verilmesine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işleme dayanak olarak alınan 5015 sayılı Kanun'un 7. maddesinin altıncı fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu, 7164 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin ve yürürlüğe giren ihtar müessesesinin lehe olduğu için uygulanması gerektiği, bu nedenle idarî para cezası verilmeyeceği, otomasyon sisteminin bir kere kurulduktan sonra doğru çalışıp çalışmadığı hususunda tespit yapmalarının mümkün olmadığı, bayinin konuyla ilgili olarak uyarıldığı ve denetlendiği, bayinin fiilinden dolayı dağıtıcının cezalandırılmasının suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı bulunduğu,

davalı idare tarafından denetim yükümlülüğünün yerine getirilmediği ve bu durumdan da dağıtım şirketi olarak kendilerinin sorumlu tutulduğu, otomasyon sisteminin fiziki güvenliğinden ve müdahalelerin engellenmesinden bayinin sorumlu olduğu, dağıtım şirketi olarak kendilerine düşen her türlü yükümlülükleri yerine getirdikleri ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.