Danıştay 13. Daire E.2020/394 K.2023/1673

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "..." logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 18/02/2010 tarihinde yayınlanan "..." adlı filmde mülga 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasının (z) bendinin ihlâl edildiğinden bahisle program durdurma cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 03/01/2019 tarih ve E:2013/1132, K:2019/1 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; uyuşmazlık konusu filmde bir alışveriş merkezinde güvenlik görevlisi olarak çalışan ...'ın etrafında gelişen olayların konu alındığı, cinsellik içeren çeşitli sahnelerin yayınlandığı, her yaştan izleyicinin ekran başında olduğu bir saatte yayınlanan "..." isimli filmin çocuk ve genç yaştaki izleyicilerin zihinsel ve ahlâki gelişimlerini olumsuz etkileyebilecek öğeler barındırdığından bahisle dava konusu Üst Kurul kararının tesis edilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı;

uyuşmazlığın çözümü için yaptırılan bilirkişi incelemesinde anılan yayın ilkesinin ihlâl edildiği yönünde görüş bildirildiği, bu durumda, uyuşmazlığa konu programda yer alan görüntü ve ifadeler nedeniyle mülga 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasının (z) bendinin ihlâl edildiği açık olmakla beraber, yayın ilkesinin tekraren ihlâli hâlinde, mülga 3984 sayılı Kanun'da program yayınını durdurma yaptırımı öngörülmüş iken,

6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un ilk hâlinde anılan Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile 8. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan yayın ilkelerinin ilk kez ihlâllerinde uyarı yaptırımının, uyarı yaptırımının tebliğinden sonra ihlâlin tekrarı hâlinde ise idarî para cezası yaptırımının öngörüldüğü,

yaptırım ağırlığı olarak Anayasal bir hak olan düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetini sınırlayan program yayınını durdurmanın para cezasıyla kıyaslandığında davacı şirketin aleyhine olduğunun kanun koyucu tarafından yeni yürürlüğe giren Kanun'da da kabul edilmesi karşısında,

davacı şirkete ait televizyon kanalında 18/02/2010 tarihinde yayınlanan "..." adlı filmde yer verilen görüntülerle 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin ikinci fıkrasının (z) bendinde belirtilen yayın ilkesinin tekrâren ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 33. maddesi uyarınca program durdurma cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı şirkete, lehe hüküm olan idarî para cezasının uygulanabilmesi için, hakkında tesis edilen program yayınını durdurma cezasının infaz edilmemiş olması gerektiği, uygulanan program durdurma cezasının geri alınma imkânının olmadığı, program durdurma cezasının uygulanmış olması durumunda davacı şirketin lehine olan idari para cezasının uygulanmasının fiilen mümkün olmadığı, aksi takdirde bu durumun davacı şirketin mükerrer cezalandırılması sonucunu doğuracağı anlaşıldığından,

Mahkemelerinin 17/04/2019 tarihli ara kararı ile davacıdan ve davalı idareden, dava konusu program durdurma cezasının uygulanıp uygulanmadığının sorulduğu, davalı idarenin 09/05/2019 tarihli cevabi yazısında, program durdurma cezasının davacı yayıncı kuruluş tarafından uygulandığına ilişkin herhangi bir veriye ulaşılamadığının belirtildiği, davacı tarafından ise cevap verilmediği, Mahkemelerince 10/06/2019 tarihli ara kararı ile dava konusu program durdurma cezasının uygulanıp uygulanmadığının davacıdan tekrar sorulduğu, davacı tarafından yine cevap verilmediği,

bunun üzerine davalı idarenin cevabı dikkate alınarak dava konusu program durdurma cezasının uygulanmadığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu programda yayın ilkesinin ihlâl edildiği kabul edilmişken yasalara uygun olarak tesis edilen işlemin iptal edilmesinin müeyyide sürecinin uzamasına sebep olacağı, işlem tesis edildikten sonra meydana gelen mevzuat değişikliklerinin dikkate alınmaması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.