Danıştay 13. Daire E.2020/916 K.2024/58

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı Kurul kararında yer verilen bir bayi tarafından aynı ay içerisinde bir kişi adına açılabilecek ön ödemeli hat sınırına aykırı bir şekilde 03/04/2012-31/07/2014 tarihleri arasında 98 adet hat açtığından bahisle Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 12. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 93.392,78-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (Kurul) kararının 2 numaralı bendinin ve söz konusu Kurul kararı uyarınca tebliğ edilen idari para cezası karar tutanağının, ekindeki tahakkuk fişi ile anılan karar hakkında yapılan … tarih ve … sayılı başvurunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin, davalı idarenin … tarih ve … sayılı kararıyla getirilen “Abonelik tesis etmeye yetkili bayi tarafından aynı ay içerisinde bir kişi adına açılabilecek 'ön ödemeli bireysel hat' sayısının 4 adet ile sınırlandırılması...” düzenlemesine aykırı eylemde bulunarak 03/04/2012-31/07/2014 tarihleri arasında 98 adet hat açtığının sabit olduğu, teknik aksaklık iddiasının fiili suç olmaktan çıkarmayacağı, söz konusu fiil için mevzuatta işletmecinin cirosunun %2'sine kadar idari para cezası öngörülmesine rağmen davalı idarece bu oranın %0,02 oranında uygulandığı,

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 12. maddesinde yükümlülükleri yerine getirmeme eyleminin tüketici haklarına ilişkin ihlâller olarak düzenlendiği, davacı şirkete aynı ihlâl nedeniyle idari yaptırım uygulandığı da göz önüne alınarak anılan Yönetmeliğin ''Tekerrür'' başlıklı 43. maddesi çerçevesinde 2013 yılındaki net satışlarının %0,02 oranında idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, tekerrür hükümleri gereğince "uyarı" müessesesinin uygulanmasının mümkün olmadığı,

dolayısıyla, davacı şirketin sübuta eren fiili sebebiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Ayrıca, davacı şirket tarafından, dava konusu idari para cezası tesis edilirken "uyarı" mekanizmasının gözardı edildiği ileri sürülmekte ise de, dava konusu işlemde aynı fiil nedeniyle davacı şirkete daha önceki bir dönemde idari yaptırım uygulandığı görüldüğünden, uyarı müessesesinin amacının da ihlâlin düzeltilmesi ve tekrarlanmaması olduğu hususu dikkate alındığında, davacı şirketin bu iddiasına itibar edilmediği belirtilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gerçekleştiği tarihte mevzuatta düzenlenmeyen bir eylem nedeniyle hakkında idari para cezası uygulanmasının hukuk devletinin temel ilkelerinden olan hukuki güvenlik, idari işlemlerin geriye yürümezliği ve kanunilik ilkelerine aykırılık teşkil ettiği, ihlâl sayısının gerçeği yansıtmadığı, yönetmelikte yer alan yaptırım ölçütlerinin göz ardı edilerek davaya konu işlemin tesis edildiği, Mahkemenin ceza oranına ve tekerrüre ilişkin değerlendirmesinin yanlış olduğu,

kendilerine gönderilen inceleme sorgusunda 4 hat kuralına aykırı olduğu iddia edilen hat sayısının 234 olarak belirtilmesine rağmen, kabul anlamına gelmemek üzere davalı idareye sunulan savunmalarında 156 adet hattın anılan kurala aykırılık teşkil etmediğinin ayrıntılı olarak açıklandığı, eğer savunmalarına itibar edildi ise ihlâl sayısının 78 olarak belirlenmesi gerekirken 98 olarak belirlenmesinin dayanağının ortaya konulamadığı, ölçülülük ilkesine riayet edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, zaman bakımından uygulama kuralına aykırılık bulunmadığı, zira 2012 yılında başlayan ihlâlin 2014 yılına kadar devam ettiği, devam eden ihlâller bakımından ihlâlin son bulduğu tarihte hangi mevzuat hükmü yürürlükte ise ona göre göre ceza verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, mülga yönetmelikte de anılan eylemin cezalandırıldığı, ihlâle konu hat sayısının belirsizlik taşıdığı iddiasının doğru olmadığı, yerinde yapılan denetim esnasında tutulan tutanak ile bu durumun sabit olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davacı tarafından temyiz dilekçesinde, Mahkeme kararında ceza oranına ve tekerrüre ilişkin hatalı değerlendirmelerde bulunulduğu iddia edildiğinden, söz konusu iddiaların incelenmesi neticesinde;

Dava konusu Kurul kararında, 2013 yılındaki net satışlarının % 0,001'i oranında davacıya idari para cezası uygulandığı belirtilmesine rağmen Mahkemece sehven bu oranın % 0,02 olarak karar metnine yazıldığı;

Ayrıca, anılan kararda "davacı şirkete aynı ihlâl nedeniyle idari yaptırım uygulandığı göz önüne alarak Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin "Tekerrür" başlıklı 43. maddesi çerçevesinde idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, tekerrür hükümleri gereğince uyarı müessesesinin uygulanmasının mümkün olmadığı" ifade edilmişse de, dosya içeriğinde tekerrür hükümleri esas alınarak davaya konu işlemin tesis edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belgenin, yine bu hususta bir açıklamanın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, davacıya idari para verilmesine ilişkin Kurul kararında hukuka aykırılık, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında ise sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.