Danıştay 13. Daire E.2021/2881 K.2024/5355

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait istasyonda 31/05/2017 tarihinde yapılan denetimde, bayisinin otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmamasına rağmen bayinin akaryakıt ikmalinde bulunduğu ve bayide tespit edilen aykırılıkların Kuruma bildirilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca, 1.066.327,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Uşak Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünce davacı şirketin bayisi olan ... Petrol Ürünleri Yedek Parça Nakliyat Oto Tamir Bakım İnşaat ve Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti. tarafından işletilen akaryakıt istasyonunda 31/05/2017 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığı, satış raporları ve tanklarla ilgili dolum raporlarına ulaşılamadığı ve otomasyon sistemine ait internet bağlantısının bulunmadığı, Kurum nezdinde bulunan bayi otomasyon bilgileri dökümü incelendiğinde stok, dolum ve ikmal rakamları arasında tutarsızlıklar olduğu, bayi tarafından sistem sağlıklı çalışmadığı halde ikmal faaliyetine devam edildiği ve bu hususlara ilişkin olarak Kuruma herhangi bir bildirimde bulunulmadığı tespitlerine yer verildiği,

Bu tespitler çerçevesinde, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmamasına rağmen bayinin akaryakıt ikmalinde bulunması ve Kuruma aykırılık bildiriminin yapılmaması eyleminin sabit olduğu anlaşıldığından, davacı hakkında idari para cezası uygulanmasına ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; davacının adli yardım isteminin kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şirketin iflas ettiği, alacaklıların haklarının korunması bakımından adli yardım isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun öngördüğü zamanaşımı süresi olan beş yıllık süre dolmasına rağmen soruşturma kararı alınması ve Kanun'daki açık hükme rağmen idari para cezası uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, dava konusu Kurul kararında bütün Kurul üyelerinin imzasının bulunması gerekirken sadece bir kişinin imzasının yer aldığı, dava konusu işlemde herhangi bir gerekçeye yer verilmediği,

Kurul kararının oybirliği veya oyçokluğuyla alınıp alınmadığı tespit edilemediğinden dava konusu işlemin şekil ve usule aykırı olduğu, soruşturma açılmasına karar verildikten sonra şirkete herhangi bir bildirimde bulunulmaması nedeniyle şirketin lehine olan delillerin soruşturma sırasında sunulamadığı, ön araştırma yapılmaksızın doğrudan soruşturmaya başlanması nedeniyle savunma hakkının engellendiği, otomasyon sisteminin kurulumuna yönelik yükümlülüklerin yerine getirildiği, otomasyon sisteminin güvenliğinin sağlanmasından bayinin sorumlu olduğu,

bayinin hukuka aykırı fiilleri nedeniyle şirket hakkında işlem tesis edilmesinin suç ve cezaların kanuniliği ilkesine aykırı olduğu, dava konusu işlemin dayanağını teşkil eden düzenlemenin Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

USUL YÖNÜNDEN

1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin birinci fıkrası ile adli yardım konusunda atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinin değişik birinci fıkrasında, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilecekleri; 335. maddesinin üçüncü fıkrasında ise, adli yardım kararının, ilgiliye, adli yardımın, hükmün kesinleşmesine kadar devam etmesini sağlayacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin istinaf başvuru dilekçesinde adli yardım talebinde bulunması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:...sayılı kararı ile adli yardım isteminin kabul edildiği, bu doğrultuda davacı şirketin istinaf başvurusunda kendisinden harç ve posta ücretlerinin alınmadığı ve yukarıda bahsedilen mevzuat uyarınca adli yardım isteminin kabulü kararının hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği anlaşıldığından, davacı şirketin temyiz aşamasında adli yardımdan yararlandırılmasına ilişkin talebi hakkında karar verilmesine gerek bulunmamaktadır.

2. Davacı şirketin Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir.

ESAS YÖNÜNDEN

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.