Danıştay 13. Daire E.2021/3092 K.2021/2967

Dava konusu istem: Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun … tarih ve … sayılı kararına istinaden davacı hesaplarına konulan ihtiyati haciz işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 19/10/2015 tarih ve E:2014/2329, K:2015/3486 sayılı bozma kararına karşı ısrar edilmesine ilişkin Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 21/02/2019 tarih ve E:2017/732, K:2019/749 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen kararda; … tarih ve … sayılı Fon Kurulu kararı ile. Grubu şirketlerinden.

Ayakkabıcılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin,.

Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş.'den 05/04/1996 tarihinde 1.000.000-USD ve 09/04/1996 tarihinde 500.000-USD olmak üzere kullanmış olduğu ve davacının murisi …'nın hesabına 35.789,00-TL ve 35.734,50-TL olarak aktarılan kredilerin Fon alacağı sayılarak, mirasçılık sıfatlarının yanında, …, …, …, … ve …'nın Fon alacağının kendi hesaplarına yatırılmış kısmından dolayı edinen sıfatıyla da sorumlu tutulmalarına karar verildiği, sonrasında davacının mal varlığına ihtiyati haciz konulmasına ilişkin dava konusu işlemin tesis edildiği ve bunun üzerine bakılan davanın açıldığı,

dava konusu ihtiyati haciz kararının dayanağını oluşturan … tarih ve … sayılı Fon Kurulu kararının iptali istemiyle açılan davada. İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, bu durumda, iptal edilen işlemlere dayanılarak tesis edilen ihtiyati haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından,. Ayakkabıcılık Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne.

AŞ'den kullandırılan kredilerin, kasadan nakit çekilmiş gösterilmesi ve …'nın hesabına nakit yatırılmış gösterilmesi işlemlerinin fiktif/kaydî işlemler olduğu, davaya konu tutarların kaydî işlemlerle nakit yatırılmış gösterildiği, 05/04/1996 ve 09/04/1996 tarihlerinde söz konusu firmaların hesaplarında havale, virman, EFT işlemleri bulunmadığı, gerçekleştirilen nakit yatan/nakit çekilen işlemlerin de ancak fiktif/kaydî çıkış işlemleriyle gerçekleştirilebileceği, 1996 yılındaki en büyük banknot dikkate alındığında fiziken taşınması zor olan tutarların hem yatırılmış hem de çekilmiş olmasının tesadüf olarak açıklanamayacağı,.

AŞ bankacılık sisteminde. Grubu firmalarına kullandırılan bir kısım nakit kredilerin.

Grubu çalışanlarına şube kasasından nakit ödenmiş gibi gösterildiği, bu işlemlerin hemen akabinde muhtelif firma ve şahısların hesabına nakit yatırılan işlemler yapıldığı, böylece kullanılan kredilerle bu kredilerin aktarıldığı gerçek ve tüzel kişiler arasındaki bağın gizlenmeye çalışıldığı, ancak detaylı bir inceleme yapıldığında kasa hesabındaki parçalı nakit çekilen hareketlerin toplamının, kredi tutarlarının nakit çekilmesi ile oluşan alacak kaydı toplamları ile uyumlu olduğunun tespit edildiği,

kanunî karine uyarınca, para, mal, hak ve alacağın banka kaynağı ile edinilmediğinin ispatının, işlemin tarafı olan hâkim ortak, yönetici veya üçüncü şahıslar tarafından yapılacağı, ispat yükünün Fon'da olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin haksız ve hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.