Danıştay 13. Daire E.2021/4418 K.2024/3577

Dava konusu istem: 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararıyla verilen 1.856.122,00-TL idari para cezasının tahsili amacıyla davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun (EPDK) ... tarih ve ... sayılı yazısı ile söz konusu ödeme emrinin dayanağı idari para cezasına karşı davacı şirket tarafından dava yoluna gidildiği ve tahsilatın dava sonuçlanıncaya kadar duruldurulmasının istenmesi üzerine Mersin Vergi Dairesi Başkanlığı'nın ... nolu düzeltme fişi ile dava konusu ödeme emrinin iptal edildiği, uyuşmazlık konusu ödeme emrinin iptal edilmesi karşısında konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına sebebiyet verildiğinden yargılama giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce.

EPDK'nın ... tarih ve ... sayılı yazısı ile davaya konu ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezasına karşı davacı şirket tarafından dava açılmış olduğundan tahsilatın dava sonuçlanıncaya kadar duruldurulmasının istenmesi üzerine davalı idarece, ... nolu düzeltme fişi ile dava konusu ödeme emrinin iptal edildiği ve davacının davanın açıldığı 10/07/2019 tarihinden önce 17/04/2019 tarihinde bu durumdan haberdar olduğu anlaşıldığından,

davanın açıldığı tarih itibarıyla ortada hukuken dava konusu edilebilir herhangi bir işlemin bulunmaması sebebiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlık konusu ödeme emrinin iptal edildiği gerekçesiyle konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına yolundaki Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, istinafa konu Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın incelenmeksizin reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı idarece aynı gün içerisinde ikinci bir ödeme emri tebliğ edildiği, diğer ödeme emrine karşı dava açılmak istenirken hataya düşülerek davaya konu ödeme emrine karşı dava açıldığı, söz konusu hataya davalı idarece sebebiyet verildiğinden, dava dilekçesinin reddine karar verilerek hatanın düzeltilmesine imkan tanınması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

03/07/2024 tarih ve 32591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 161 sayılı Bazı Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 18. maddesiyle, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Onikinci Bölümü'ne eklenen Geçici 2. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği 01/09/2024 tarihi itibarıyla vergi dairesi başkanlıklarının, bulundukları ilin adı ile Gelir İdaresi Başkanlığı'na bağlı defterdarlık olarak görevlerine devam edeceği kuralına yer verildiğinden kapatılan Mersin Vergi Dairesi Başkanlığı yerine Mersin Defterdarlığı'nın hasım mevkiinde olduğu görülerek dosyanın incelenmesine geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.