Danıştay 13. Daire E.2021/4614 K.2021/4210

Dava konusu istem: Konya ili, Selçuklu ilçesi, … Mahallesi'nde bulunan mülkiyeti Hazine'ye ait … ada, … parsel numaralı ve … ada, … parsel numaralı taşınmazların, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulüyle satışa çıkarılmasına ilişkin … Valiliği ….'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; … ada, … parsel numaralı taşınmaz yönünden, dava konusu taşınmazın köy içinde bulunan 271 m2 büyüklüğünde, "arsa" vasfında bir taşınmaz olduğu, muhammen bedelinin 10.845,60-TL olarak tespit edildiği, mera veya tarım arazisi vasfının bulunmadığı, kıyı veya sahil şeridinde bulunmadığı ve üzerinde herhangi bir tahsis kaydının da bulunmadığı, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak idarece gerekli araştırmanın yapıldığı ve söz konusu taşınmazın satışına engel bir durumunun bulunmaması üzerine ihale işlemlerinin başlatıldığı;

diğer taraftan, davacı tarafından ileri sürülen, "taşınmazı satın alan kişilerin arsa üzerine konut veya ahır inşa edeceği, bu hâlde de taşınmazın bulunduğu sokaktan traktör ve diğer tarım araçlarının geçemeyeceği veya köy halkının araçlarını park edeceği alan bulunamayacağı" yönündeki iddiasının varsayıma dayalı olduğu, kaldı ki taşınmazın köy içerisinde ve arsa vasfında olması nedeniyle inşaat yapılması durumunda yapılacak inşaat faliyetinin de ayrıca denetime tâbi olduğu, bu itibarla, ... ada, ... parsel numaralı taşınmazın, 2886 sayılı Kanun kapsamında satışına engel bir husus bulunmadığından,

taşınmazın satışa çıkarılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

… ada, … parsel numaralı taşınmaz yönünden ise, davacı tarafından, söz konusu taşınmazın da satışa çıkarılmasına ilişkin işlemin iptali istenilmiş ise de, anılan taşınmazın satışına ilişkin herhangi bir ihale kararı bulunmadığından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca anılan taşınmaz yönünden davanın esasının incelenmesine imkân bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlemin Konya ili, Selçuklu ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel numaralı taşınmaza ilişkin kısmı yönünden davanın reddine, dava konusu işlemin … ada, … parsel numaralı taşınmaza kısmı yönünden ise davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu taşınmazların satışının gerçekleştirilmesinde kamu yararının bulunmadığı, … ada, … parselde yer alan taşınmazın, çevresinde bulunan taşınmazlarla yolun arasında yer aldığı, satış işlemi sonrasında söz konusu taşınmaz üzerine ev veya hayvan barınağı yapılması durumunda, komşu parsellerde yer alan taşınmazların zarara uğrayacağı, davalı idarece bu taşınmazın niteliğinin yeşil alan olarak belirlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerleşim yerinin parselasyon işlemlerinin özel bir şirket tarafından yapıldığı, bu şirketin yegane amacının kâr elde etmek olduğu,

bu kapsamda kamu yararının ve yerel halkın ihtiyaçlarının göz ardı edildiği, yerel halkın geçim kaynağının tarım olduğu, mahallede çok sayıda tarım araç ve gerecinin bulunduğu, bu araçların, özel mülkiyete konu olmayan alanlara park edildiği, dava konusu taşınmazların satılması durumunda yerleşim yerinde betonlaşmanın artacağı, söz konusu taşınmazların satışa çıkarılmasına ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacının temyizi isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKÎ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.