Danıştay 13. Daire E.2022/2901 K.2023/957

Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına dair Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 22/12/2021 tarih ve E:2015/4939, K:2021/5290 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: GSM 1800-Sayısal Hücresel Mobil Telefon Sisteminin Kurulması ve İşletilmesi ile İlgili Lisans Verilmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi kapsamında davacı şirkete tahsisli radyolink R/L frekanslarına ilişkin olarak 2014 yılı için Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararı uyarınca hesaplanan 10.075.980,16-TL frekans kullanım hakkı ücretinin 31/01/2014 tarihine kadar Hazine Müsteşarlığı hesabına yatırılmasının istenilmesine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Yetkilendirme Daire Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminin 6.096.930,67-TL'lik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirkete frekans kullanım hakkı tahsis edilmesinden sonra 10/05/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Kanun ile anılan frekans kullanımı sonucunda kullanım hakkı ücreti ödeneceğinin öngörüldüğü, söz konusu kuralın Kanun'un yürürlüğe girdiği 10/05/2009 tarihinden itibaren etkili olacağı ve bu tarihten itibaren kullanılan frekanslar için ücret hesaplanacağı, bu tarihten önce tahsis edilmiş olmakla birlikte Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra kullanılmaya devam edilen frekansların da anılan Kanun kapsamında bulunduğu,

bu durumda 5809 sayılı Kanun öncesinde tahsis edilmiş olanlar da dâhil olmak üzere Kanun'un yürürlük tarihinden sonra kullanılmaya devam edilen R/L frekansları nedeniyle kullanım hakkı ücreti hesaplanması hukuka uygun olduğundan, davacı şirkete tahsisli radyolink R/L frekanslarına ilişkin olarak 2014 yılı için hesaplanan 10.075.980,16-TL R/L frekans kullanım hakkı ücretinin 31/01/2014 tarihine kadar Hazine Müsteşarlığı hesabına yatırılmasının istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, elektronik haberleşme sektörüne yönelik kararları almaya esasen Kurum'un en üst karar organı olan Kurul'un yetkili olduğu, Başkanın alınan kararları uygulamaya yönelik işlemler tesis edebileceği ve hizmet birimlerinden gelen önerileri Kurula sunacağı, daire başkanlıkları tarafından ancak hazırlayıcı nitelikteki işlemlerin tesis edilebileceği, bunun yanında yetki devri yapılmak suretiyle Kurul'un bir kısım yetkilerini sınırları ve gerekçesini belirlemek suretiyle Başkan'a devredebileceğinin anlaşıldığı,

bu itibarla, elektronik haberleşme sektörüne yönelik kararların Kurum'un karar organı olan Kurul tarafından alınması gerekirken, Yetkilendirme Dairesi Başkanlığı tarafından tesis edilen dava konusu işlemde yetki unsuru yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı; öte yandan, temyize konu Mahkeme kararında Kurul'un ... tarih ve ... sayılı kararı hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı görülmekte olup, bozma kararı üzerine yapılacak olan yargılamada bu hususun da dikkate alınması ve taleple bağlılık ilkesi çerçevesinde yargılama yapılarak hüküm kurulması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, temyize konu karar hukuk ve usule aykırı bulunmuş ve kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5809 sayılı Kanun'un amir hükümleri gereğince kullanım hakkı ücretinin doğru bir şekilde hesaplanarak yatırılmasının işletmecilerin sorumluluğunda olduğu, dava konusu işlemin işletmecilere hesaplama konusunda yardımcı olunması için tereddüt yaşanmamasını teminen tesis edildiği, Daire kararında 5809 sayılı Kanun'un bu yöndeki hükümleri gözetilmeden karar verildiği, kullanılan kaynaklara bağlı olarak her bir işletmecinin ödemekle yükümlü olduğu kullanım hakkı ücretinin Kurul kararlarında yer alan bedeller kullanılarak hesaplandığı ve hatırlatma amacıyla işletmecilere bildirildiği,

dolayısıyla dava konusu işlemin yetki unsuru yönünden mevzuata uygun olduğu, dava konusu işlemin düzenleyici işlemlerin uygulanmasına yönelik işlem niteliğinde olduğu hususu dikkate alınmadan karar verildiği ileri sürülerek kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin yetki devri kapsamında yer alan işlemlerden olmadığı, dava konusu işlemin tahakkuk işlemi olduğu ve bu işlemin de Yetkilendirme Dairesi Başkanlığı'nca tesis edildiği, 5809 sayılı Kanun öncesi tahsis edilmiş kaynaklar için kullanım hakkı ücreti talep edilmesinin hukuka aykırı olduğu, düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizce verilen bozma kararı kaldırılarak, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/12/2021 tarih ve E:2015/4939, K:2021/5290 sayılı kararı kaldırılarak davacının temyiz istemi yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararında, 5809 sayılı Kanun'un 11. maddesi, 18/05/2009 tarih ve 2009/15001 sayılı Bakanlar Kurulu kararı, .. tarih ve ... sayılı Kurul kararı ve 19/11/2013 tarih ve 28826 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 430 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'ne dayanılarak tespit edilen yazı ekinde yer alan 2014 yılı kullanım hakkı ücreti asgari değerlerinin 2014 yılı kullanım hakkı ücretleri olarak tespiti hususuna karar verildiği; bu bakımdan anılan Kurul kararında kullanım hakkı ücretlerinin hesaplanmasına ilişkin genel kuralların yer aldığı,

dava dilekçesinde ise GSM 1800-Sayısal Hücresel Mobil Telefon Sisteminin Kurulması ve İşletilmesi ile İlgili Lisans Verilmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi ve IMT-2000/UMTS Altyapılarının Kurulması ve İşletilmesi ile Hizmetlerinin Sunulmasına İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi kapsamında davacı şirkete tahsisli radyolink R/L frekanslarına ilişkin olarak ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı uyarınca 2014 yılı için hesaplanan 10.075.980,16-TL frekans kullanım hakkı ücretinin 31/01/2014 tarihine kadar Hazine Müsteşarlığı hesabına yatırılmasının istenilmesine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Yetkilendirme Daire Başkanlığı'nın ... tarih ve

... sayılı işleminin 6.096.930,67-TL'lik kısmına yönelik olarak hesaplanan bedelin dava konusu edildiği, dava dilekçesinin sonuç ve istem kısmında anılan Kurul kararının değil, Kurul kararı kapsamında hesaplanan ve ... tarih ve ... sayılı işlem ile bildirilen 6.096.930,67-TL'lik kısmının iptalinin istenildiği, dava dilekçesinin içeriğinde de, anılan Kurul kararının hukuka aykırılığına yönelik olarak herhangi bir iddianın bulunmadığı, anılan Kurul kararının bu tutarın hesaplanmasının dayanağını oluşturduğu, bu itibarla Kurul kararının bakılan davada dava konusu işlem olarak nitelendirilmeyeceğinin açık olduğu;

diğer yandan, frekans kullanım hakkı ücretinin 31/01/2014 tarihine kadar Hazine Müsteşarlığı hesabına yatırılmasının istenilmesine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Yetkilendirme Daire Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminin dava konusu 6.096.930,67-TL'lik kısmının Kurul kararı uyarınca tesis edilen bir işlem olduğunun görüldüğü; bu durumda, yeniden bir Kurul kararı alınmasına gerek bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.