Danıştay 13. Daire E.2022/4242 K.2023/2266

… VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …Radyo ve Televizyon Yayınları A.Ş. VEKİLLERİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ''…'' logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 16/11/2009 tarihinde saat …'de yayınlanan "…" adlı müzik klibinde yer alan görüntülerde mülga 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un 4. maddesinin (z) bendinde belirtilen yayın ilkesinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 33. maddesi uyarınca 250.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin …tarih ve …sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 25/01/2022 tarih ve E:2016/2525, K:2022/195 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; mülga 3984 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca, ihlâlin ağırlığına göre 250.000,00-TL'den az olmamak kaydıyla 500.000,00-TL'ye kadar idarî para cezası uygulanırken, 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, ihlâlin ağırlığı ve yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, ihlâlin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin %1'inden %3'üne kadar idari para cezası uygulandığı,

Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 20/01/2021 tarih ve E:2016/2525 sayılı ara kararıyla davalı idareden, "6112 sayılı Kanun’un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, davacının Ekim-2009 tarihi itibarıyla brüt ticari iletişim gelirinin ve buna göre verilebilecek idarî para cezası miktarının ne kadar olduğunun sorulmasına, konuya ilişkin tüm bilgi ve belgelerin istenilmesine" karar verildiği, gönderilen bilgi ve belgelerden, 6112 sayılı Kanun’un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacı şirketin davalı idareye beyan ettiği Ekim-2009 dönemi brüt ticarî iletişim gelirinin 28.000,00-TL olduğu,

bu duruma göre daha önce alt sınırdan idarî para cezası verilen davacı şirkete uygulanabilecek idarî para cezasının alt sınır olan %1 üzerinden 280,00-TL olduğunun anlaşıldığı, bu itibarla, mülga 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (z) bendinde yer alan yayın ilkesini tekraren ihlâl ettiği sabit olan davacı şirkete 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idarî para cezası yaptırımı uygulanmasının davacı şirketin lehine olduğu anlaşıldığından,

3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (z) bendi uyarınca davacıya 250.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Üst Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idari istikrarın ve kamu düzeninin sağlanması açısından idari işlemlerin tesis edildikleri andaki hukuki duruma göre değerlendirilmesinin Kabahatler Kanunu'nun amacına da uygun düşeceği, aksi takdirde, ekonomik ve sosyal gelişmelere paralel olarak sık sık değişikliğe uğraması muhtemel yasal ve idari düzenlemelerden dolayı bu müeyyideleri getiren merci tarafından öngörülmeyen sonuçların ortaya çıkabileceği, kabahat sayılan fiillere uygulanacak yaptırımlara yönelik tekerrür hükümleri dikkate alındığında, daha önce tesis edilen işlemle birlikte yeni yaptırımlar uygulanmasına ilişkin işlemlerin yargısal denetiminde işlemin tesis edildiği tarihten sonra meydana gelen mevzuat değişikliklerinin dikkate alınmaması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.