Danıştay 13. Daire E.2023/1341 K.2023/2345

Dava konusu istem: "Ankara ili, Çankaya ilçesi, ...Mahallesi, .... Sokak, No:..." adresinde ve davalı idarenin mülkiyetinde bulunan restaurantın 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiralanmasına ilişkin 17/11/2022 tarihli ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; 17/11/2022 tarihinde gerçekleştirilen ihaleye ilişkin dava konusu işlemin iptali istemiyle davacı tarafından 22/11/2022 tarihli dilekçeyle idareye başvuru yapıldığı görülmekle en geç bu tarihte davacının söz konusu ihaleden haberdar olduğunun anlaşıldığı, ivedi yargılama usulünde dava açma süresinin 30 gün olduğu ve 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı dikkate alındığında, söz konusu ihalenin iptali istemiyle 22/11/2022 tarihini izleyen 30 gün içinde ve en geç 22/12/2022 tarihinde dava açılması gerekirken bu süre geçirildikten sonra 02/02/2023 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğu sonucuna varılmıştır.

. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından,15/07/2011 tarihinde 10 yıllık kira sözleşmesi imzalandığı, taşınmaz üzerinde çalışmalar yaptığı, ihaleden 20/11/2022 tarihinde haberdar olduğu, ihaleye katılmadığı, ivedi yargılama süresi olan 30 günlük sürenin kendisi için geçerli olmadığı, genel dava açma süre olan 60 günlük sürenin işletilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.