Danıştay 13. Daire E.2023/2297 K.2024/1126

Dava konusu istem: Mülkiyeti Hazine'ye ait olan ve rezerv yapı alanı olarak belirlenen Samsun ili, 19 Mayıs ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel (eski ... Ada, ... Parsel) sayılı taşınmazın 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesinin 5. fıkrasının (e) bendi uyarınca açık artırma usulüyle satışına yönelik 27/01/2023 tarihinde gerçekleştirilen ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; uyuşmazlığa konu taşınmazın, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı Olur'u ile rezerv yapı alanı olarak ilan edildiği, akabinde Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile rezerv yapı alanı olarak kullanılmak üzere Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne tahsis edildiği, bunun üzerine anılan Genel Müdürlük tarafından, söz konusu taşınmazın satışa çıkarılması için Bakanlık Müşavirliği'nden izin istenildiği,

Bakanlık Müşavirliği'nin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile satışın uygun görülmesi üzerine ... tarih ve ... sayılı işlem ile 6306 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 5. fıkrasının (e) bendi uyarınca taşınmazın açık artırmalı satış yöntemi ile satışının yapılmasına karar verildiği,

6306 sayılı Kanun kapsamında Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın tasarrufuna geçen taşınmazların satışı ve kiralanması işlerinin, Bakanlığın tespit ettiği veya ettireceği rayiç bedel üzerinden taşınmaz alım ve satımı ile uğraşan kuruluşlara yaptırılabileceği, bu kapsamda dava konusu edilen taşınmazın açık artırmalı satış yöntemiyle satışına ilişkin işlemlerin ...

Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. aracılığıyla yürütüldüğü, dava konusu taşınmazın ... tarih ve ... sayılı işlem ile Dönüşüm Projeleri Özel Hesabına gelir elde edilmesi amacıyla satışa çıkarıldığı, ihale ilanının ve ihale işlemlerinin mevzuata uygun olarak yapıldığı sonucuna varılmış,

Davacı tarafından, uyuşmazlığa konu taşınmazın zilyetliğini ... tarihinde ... kişilerden satın aldığı, taşınmazı kendisinin kullandığı ve bu kapsamda ecrimisil bedeli ödediği, emlak vergilerini ve cezalarını ödediği, bu doğrultuda dava konusu taşınmazın kendisine doğrudan satışının yapılması gerektiği ve taşınmaz üzerinde öncelik hakkının olduğu iddia edilmekte ise de, mülkiyeti Hazine'ye ait olan taşınmaz üzerinde fuzuli şagil olunması taşınmazın doğrudan satışına ilişkin bir hak sağlamadığından davacının iddiasına itibar edilmediği belirtilmiştir. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazın 1986 yılından itibaren zilyedi olduğu, bahçe olarak kullandığı, ecrimisil ödediği taşınmazın rezerv yapı alanı olarak belirlenmesinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiği, taşınmazın rezerv yapı olarak belirlendiğinin kendilerine bildirilmediği, arsaya dair emlak vergilerinin 19 Mayıs Belediyesi'ne ödendiği, taşınmaz üzerine kaçak yapı yapılmış olsaydı doğrudan satış hakkının olacağı, yasalara saygılı davranmanın cezalandırıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, taşınmaz üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, imar planı bulunan alanlarda ve kamu kurumuna tahsis edilen taşınmazlarda geçmişe yönelik zilyetlik talebinde bulunulamayacağı, zilyetliğin taşınmazı doğrudan satın alma hakkı kazandırmadığı, tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.