Danıştay 13. Daire E.2023/3218 K.2023/4942

Dava konusu istem: Giresun İl Özel İdaresi tarafından 11/10/2022 tarihinde gerçekleştirilen "Giresun ili, Bulancak ilçesi, 6. Etap Muhtelif Köy Yolları Taş İstinat Duvarı İnşaatı Yapımı İşi" ihalesi uhdesinde kalan davacı tarafından, hakkında mahkumiyet kararı olduğundan bahisle ihale dışı bırakılmasına, geçici teminatının gelir kaydedilmesine ve ihalenin iptal edilmesine dair Giresun İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü'nün ... tarih ve E-... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; Mahkemelerinin davanın reddi yolundaki ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 25/06/2023 tarihinde davacı vekilinin UETS adresine tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise 01/08/2023 tarihinde sunulduğu, bu durumda, 25/06/2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik olarak 15 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde yapılmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şantiyede gerçekleşen kazanın kendilerinin mesleki faaliyeti ile bir ilgisinin bulunmadığı, kendilerinin ihale dışı bırakılmasına, geçici teminatın gelir kaydedilmesine ve ihalenin iptal edilmesine dair Giresun İl Özel İdaresi Destek Hizmetleri Müdürlüğü'nün dava konusu işleminin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.