Danıştay 13. Daire E.2023/3406 K.2024/1130

Dava konusu istem: Boğaziçi Üniversitesi Rektörlüğü'nce, Hisar Kampüs Hisar 3 No'lu ticari alan, Sarıyer adresinde bulunan, mülkiyeti davalı Üniversite'ye ait 1600 m² kafeterya alanının 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca pazarlık usulüyle kiralanmasına ilişkin 23/12/2022 tarihinde gerçekleştirilen ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davaya konu kafeterya alanının, davacı şirket ile davalı idare arasında 16/12/2021 tarihinde imzalanan kira sözleşmesi ile bir yıl süreyle davacıya kiralandığı, 15/12/2022 tarihinde kira süresinin sona ermesi nedeniyle 2886 sayılı Kanun'un 51. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca pazarlık usulüyle ihale edildiği, 23/12/2022 tarihinde gerçekleştirilen ihaleye, davet edilen iki isteklinin teklif verdiği, ihalenin en uygun teklifi veren istekli uhdesinde kaldığı,

Üniversitelere ait taşınmazların kiralanmasına ilişkin ihalelerin, 2886 sayılı Kanun'a tabi olduğu, kullanışlarının özelliği, idarelere yararlı olması veya ivediliği nedeniyle kapalı veya açık teklif yöntemleriyle ihalesi uygun görülmeyen, Devletin özel mülkiyetindeki taşınır ve taşınmaz malların kiralanmasının pazarlık usulü ile yapılabileceği, 2886 sayılı Kanun'un 50. maddesinde belirtildiği üzere belirli bir şekil şartına bağlı olmayan pazarlık usulü ile yapılacak ihalelerde teklif almak ve bedel üzerinde anlaşma yapmak suretiyle ihalenin gerçekleştirilebileceği,

Uyuşmazlıkta; mülkiyeti davalı idareye ait Hisar 3 No'lu ticari alanda bulunan taşınmazın, kafeterya mahalli olarak kullanılmak üzere 2886 sayılı Kanun kapsamında gerçekleştirilen ihalesinden önce, tahmin edilen bedelin idarece doğrudan tespit edilerek buna ait hesap tutanağının düzenlendiği, ihale komisyonun görevlendirildiği, pazarlık usulü ile yapılan ihalenin belirli bir şekil şartına bağlı olmadığı, davet edilen ve teklif veren iki istekli arasında en uygun teklife sahip istekli üzerinde ihalenin bırakıldığı dikkate alındığında, aktarılan mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiği anlaşılan dava konusu ihalede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mülkiyeti davalı idareye ait olan taşınmazın kiralama ihalesinin pazarlık usulüyle yapılamayacağı, ihalede pazarlık usulünün tercih edilmesinin sebeplerinin davalı idarece ortaya konulamadığı, ihalenin pazarlık usulüyle yapılması için Bakanlık onayının alınması gerektiği, açık ihale usulüyle ihaleye çıkılmasında kamu yararı bulunduğu, davalı idarenin mutad uygulamasının kira artışı yaparak önceki kiracıya kafeteryayı kiralamak olduğu, kira sözleşmesi ile üstlenilen tüm yükümlülükler yerine getirilmesine karşın ihaleye davet edilmemeleri ve kafeteryanın yeni yeni kendini toparladığı esnada tahliye emri gönderilmesinin hukuka uygun olmadığı, dava konusu ihalenin kamu ihaleleri ilkelerine ve Danıştay içtihatlarına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, uyuşmazlığa konu kafeterya alanının, pazarlık usulüyle gerçekleştirilen ihalesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının kira sözleşmesinin devamı müddetince kira bedellerinin ve yan giderlerin ödenmesinde sürekli temerrüde düştüğü, söz konusu alacakların tahsili için hakkında icra takibi başlatıldığı, bu durumun pazarlık usulüyle yeniden yapılacak ihaleye davet edilmemesinin haklı sebebini oluşturduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.