Danıştay 13. Daire E.2023/3685 K.2024/130

Dava konusu istem: Bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı tarafından işletilen akaryakıt istasyonunda 11/03/2020 tarihinde yapılan denetimde otomasyon sistemine yansımayan akaryakıt satışı ve dolumu yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi uyarınca 134.838,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait akaryakıt istasyonunda 11/03/2020 tarihinde otomasyon sisteminde yapılan kontrolde 2 numaralı yeraltı tankının otomasyon sistemi ile fiziki ölçümlerinin farklı olduğu, 1-2 ve 3-4 numaralı benzin ve motorin adalarının yazar kasalarının faal olmadığı ve kapalı konumda olduğu, faturaların ve Z raporlarının ibraz edilmediği, 01/01/2019-11/03/2020 tarihlerinde toplam 19.807 litre motorin satışı yapıldığı, dağıtıcının Kuruma bildirdiği otomasyon motorin satışının ise 15.887 litre olduğu,

otomasyon dolum miktarının 30.993,06 litre, istasyon satışının ise 19.354,14 litre olduğu hususlarının tespit edildiği; bu itibarla, bayilik lisansı sahibi olan davacıya ait istasyonda otomasyon sisteminin sağlıklı ve düzenli çalışmadığı, akaryakıt dolum ve satışlarının otomasyon sistemine tam yansımadığı, faaliyetin usulüne uygun yürütülmediği, davacının lisansı ile tanınan haklar dışında faaliyet göstererek otomasyon sistemi sağlıklı çalışmamasına rağmen bayilik faaliyetinde bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dağıtıcısından satın aldığı ve kendisinin sattığı ürünler ile otomasyon kayıtları arasındaki tutarsızlığın sebebinin otomasyon ve yazar kasalarda meydana gelen arızalar sebebiyle oluştuğu, arızaların tamamının aynı gün otomasyon şirketine bildirilerek düzeltildiği, 1 ve 3 no.lu tankta oluşan prob arızası sebebiyle denetimden 2 ay önce de 21/01/2020 tarihinde yetkili servis çağrılmak suretiyle bu arızanın giderildiği, arızaların günlük yasal sürelerde hep bildiriminin yapıldığı, bayisi bulunduğu şirket dışında başkaca kişi veya kuruluştan herhangi bir ürün satın alınmadığı,

alınan ve satılan tüm ürünlerin yasal defterlere işlendiği, 01/01/2019-11/03/2020 tarihleri arasında bayisi bulunduğu dağıtım firmasıdan alınan motorinin 30.000,00 lt olmadığı, davalı idare tarafından, faturaların ve Z raporlarının ibrazı için kendilerine uyarı yapılması gerekirken uyarı yapılmadan doğrudan idari para cezası uygulanmasının hakkaniyetli olmadığı, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.