Danıştay 13. Daire E.2024/501 K.2025/35

Dava konusu istem: Konya ili, Meram ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan iş yeri için 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca gerekli olan mesafe uygunluk belgesi verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Meram Belediye Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davalı idarece mesafe tespiti talep edilen iş yerinin mevzuatta belirlenen asgari mesafe şartını taşıyıp taşımadığının tespitinin yapıldığı ve buna ilişkin ölçüm krokisinin Mahkemelerinin 08/10/2020 tarihli ara kararına istinaden davalı idarece 26/10/2020 tarihli yazı ekinde dosyaya sunulduğu, anılan krokinin incelenmesinden, bu ölçümde davaya konu edilen dükkanın eğitim ve ibadet alanının 100 metre dışında olduğunun belirtildiği,

buna rağmen davalı idarece, iş yerinin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki "Umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin, patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve benzeri tehlikeli maddeler üretilen, satılan, kullanılan, depolanan yerler ile gaz dolum tesislerine mevzuatın öngördüğü uzaklıkta bulunması'' şartına uymadığı, iş yerinin sanayi sitesinde bulunduğu, sanayi sitesi planında talebin aksine hüküm bulunduğu gerekçesiyle davacının mesafe tespiti talepli başvurusunun reddedildiği,

ancak davalı idarenin işlemin gerekçesinde, davaya konu iş yerinin gaz dolum tesislerine uzaklığının ne kadar olduğunun somut olarak belirtilmediği, dava dosyasına sunulan krokiden de bu durumun anlaşılamadığı, bu itibarla dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; öte yandan, davalı idarenin, iş yerinin sanayi sitesinde olduğuna yönelik gerekçesi yönünden ise bu hususun mesafe uygunluk belgesi verilmesi aşamasında değerlendirilecek hususlardan olmadığı, sonraki sürece ilişkin olduğu, perakende alkollü içki satışının nerede, nasıl ve hangi şekilde yapılacağına karar verme yetkisinin Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunda olduğu,

davalı idare tarafından başka bir kurum yerine geçerek işlem tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmadığı, aynı taleple ilgili olarak yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin idari yargıda dava konusu edildiği ve davanın süre aşımı yönünden reddine karar verildiği, davacı tarafından ikinci kez yapılan başvurunun hukuki mesnetten yoksun olduğu, mesafe uygunluk belgesi istenilen iş yerinin sanayi sitesinde yer aldığı, sanayi sitesinin yönetim planında da imalathanelerin içkili dükkan, lokanta, pavyon vb. olarak kullanılamayacağının düzenlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.