Danıştay 13. Daire E.2025/164 K.2025/490

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarihli, ... ana takip dosya numaralı ve 29.416,00-TL tutarlı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararda; hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinafa konu kararın, konusu otuz bir bin (31.000,00) Türk lirasını geçmeyen bir uyuşmazlığa ilişkin olduğu, istinaf yoluna başvurulabilmesi için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında belirlenen 2024 yılı parasal sınırının altında kaldığı, bu nedenle davalının istinaf başvurusunun incelenmesine hukuki olanak bulunmadığı sonucuna varılarak istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 2. fıkrası ve 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesince istinaf isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiş ise de, 2024 yılında istinaf sınırının 20.000,00-TL olduğu ve uyuşmazlık konusu ödeme emrine konu tutarın da bu sınırı aştığı gözetildiğinde İdare Mahkemesi kararının istinafa tabi olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.