Danıştay 4. Daire E.2025/184 K.2025/626

Dava konusu istem: İzmir İli, Bayraklı İlçesi, ... ada,... parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın, 6306 sayılı Kanun gereğince riskli yapı kararı verilmesi üzerine yıkılması sonucu, yeniden yapım sürecinde anılan Kanun gereğince muaf olunması gereken foseptik projesi ücreti, havuz projesi ücreti ve hidrofor projesi ücreti, asansör avan ücreti, klima tesisat projesi ücreti, sıhhi tesisat projesi tetkik ücreti, zemin etüdü yerinde tetkik ücreti ve yerinde tetkik ücretlerinin tahsil edilmesi nedeniyle, bu ücretlerin iadesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin davalı idare işleminin iptali talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 16. maddesinin 9’uncu fıkrasının (d) bendinin 6 numaralı alt bendinde belediye meclisi kararı ile belirlenen ve alınan her türlü ücretin riskli olduğu tespit edilen yapılardan alınmayacağının düzenlendiği ve 6306 sayılı Yasa kapsamında riskli yapı olarak tespit edilen yapı nedeniyle, davacı şirketin muafiyet hükümlerinden yararlandırılması gerektiği sonucuna varıldığından, tahsil edilen ücretlerin iadesi için yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, zımnen ret işleminin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

İzmir İli, Bayraklı İlçesi, ... ada, ... parselde bulunan taşınmazın inşası nedeniyle 475.928,11 TL ücret belirlendiği, davacı tarafından bu bedelin tamamının 30/06/2017 tarihinde ödendiği, bu miktarın içinde bulunan foseptik, havuz, hidrofer proje ücreti, asansör avans ücreti, klima tesisat proje tetkik ücreti, sıhhi tesisat proje tetkik ücreti, zemin etüt yerinde tetkik ücreti ve yerinde tetkik ücreti olmak üzere toplam 371.185,00 TL'nin 6306 sayılı Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 16. maddesinin 9. fıkrası uyarınca muafiyet hükümleri kapsamında olduğundan bahisle iadesi istemiyle 26/04/2019 tarihinde idareye başvuruda bulunulduğu,

idarece söz konusu talebin zımnen reddedildiği, davacı tarafından da söz konusu zımni ret işleminin iptali ile muafiyet kapsamında olduğu ileri sürülen 371.185,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı,

uyuşmazlıkta, davacının işbu davaya konu ettiği ücretleri 30/06/2017 tarihinde ödediği hususu tartışmasız olup, bu tarihi izleyen günden itibaren 2577 sayılı Yasanın 7.maddesi uyarınca doğrudan ya da 11.maddesi uyarınca başvuru yapılarak sonucuna göre süresi içinde dava açılması gerekirken, bu sürelerin geçirilmesinden çok sonra ve yeni bir dava açma süresi başlatmayan 26/04/2019 tarihli başvurunun zımnen reddi üzerine 15/08/2019 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Bölge İdare Mahkemesinin dava açılış tarihi olarak kabul ettiği 15/08/2021 tarihinin görev ret kararı verilen... Vergi Mahkemesinde açılan davanın açılış tarihi olduğu, ancak daha öncesinde ilgili idareye başvurulduğu, başvurunun reddedilmesi üzerine süresinde düzeltme şikayet ve dava yoluna gidildiği, bu nedenlerle davanın süresinde olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.