Danıştay 13. Daire E.2025/84 K.2025/348

Dava, davacı şirket tarafından 2024 yılı Ağustos ayında Seyitömer Termik Santralinde "kullanıcının ilgili mevzuatta tanımlanan emniyet tedbirlerini almaması, yanlış manevrası, test ve işletme hatası veya teçhizat arızası gibi nedenlerle şebeke işletmeciliğini tehlikeye atması" fiilinin işlendiğinden bahisle anılan döneme ilişkin olarak düzenlenen 04/09/2024 tarih ve ... numaralı sistem kullanım ceza faturasının ve anılan faturanın iptali istemiyle 11/09/2024 tarihinde davalı idareye yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile ihtirazi kayıtla ödenen fatura bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte iadesi istemiyle Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (TEİAŞ)'ye karşı açılmıştır.

Ankara 16. İdare Mahkemesinin 05/12/2024 tarih ve E:2024/1972, K:2024/2006 sayılı kararıyla; davanın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava konusu ceza işlemini tesis eden TEİAŞ Genel Müdürlüğü 6. Bölge Müdürlüğü (Kütahya) İşletme ve Bakım Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Kütahya İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılarak davanın yetki yönünden reddine, dava dosyasının Kütahya İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kütahya İdare Mahkemesinin 02/01/2025 tarih ve E:2024/1109, K:2025/3 sayılı kararıyla; iptali istenilen işlemlerden 04/09/2024 tarih ve ... sayılı sistem kullanım Ceza faturasının TEİAŞ Genel Müdürlüğünce düzenlendiği, bununla birlikte iptali istenilen diğer bir işlem olan zımnen ret işlemine esas başvurunun da TEİAŞ İşletme ve Bakım Dairesi Başkanlığına yapıldığı, dolayısıyla dava konusu işlemlerin TEİAŞ Genel Müdürlüğünce tesis edildiği anlaşıldığından,

davanın görüm ve çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava konusu işlemi tesis eden idari merciin bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılarak davanın yetki yönünden reddine, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince yetkili mahkemenin belirlenmesi için dosyanın Danıştaya gönderilmesine karar verilmiştir.

Aktarılan kararlar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 27. maddesi ve 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanun'un "İdari davalarda genel yetki" başlıklı 32. maddesinin birinci fıkrasında, "Göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla, bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesi, dava konusu olan idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesidir." kuralına yer verilmiştir.

İdari davalarda genel yetki, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin yukarıda yer verilen birinci fıkrasına göre, iptal davalarında yetki konusundaki genel kural, dava konusu idari işlemi tesis eden idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesinin yetkili olmasıdır.

İdari dava türlerinden olan iptal davalarında, yetkili mahkemenin tespitinde 32. maddede belirlenen ilkenin uygulanmasının esas olduğu, bu genel kuraldan ayrılmanın ancak istisna öngören özel bir yetki kuralının varlığı halinde mümkün olduğu açıktır.

Bu itibarla, davacı şirket tarafından, TEİAŞ Genel Müdürlüğünce düzenlenen sistem kullanım ceza faturası ve bu işlemin iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemin dava konusu edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki genel yetki kuralı uyarınca, dava konusu işlemleri tesis eden TEİAŞ Genel Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.