KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2020/2419 E., 2021/405 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 3 Mart 2021
- Esas No
- 2020/2419
- Karar No
- 2021/405
- Temyiz eden (davalı)
- … Valiliği
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesince, Danıştay İkinci Dairesinin 28/11/2019 günlü, E:2016/4261, K:2019/6685 sayılı bozma kararına uyularak verilen … günlü, E:.., K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Dava; Ankara ili, Mamak ilçesi, … Aile Sağlığı Merkezinde aile hekimi olarak görev yapan davacının, Aile Hekimliği Uygulamasında Uygulanacak İhtar Puanı Cetveline göre "Mesleki ve etik kurallar bakımından Tıbbi Deontoloji Nizamnamesine uymamak" fiiline karşılık gelen 20 ihtar puanı ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Valiliği Halk Sağlığı Müdürlüğünün … günlü, … sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Karar Metni
553 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Mamak Toplum Sağlığı Merkezine bağlı ...Aile Sağlığı Merkezinde Aile Hekimi olarak görev yapan davacıya yönelik şikayetler üzerine Ankara Valiliği Halk Sağlığı Müdürlüğü tarafından davacı hakkında inceleme başlatıldığı, inceleme konularından birini, davacının gebe Ö.U.'ya tavırlı davranmasının oluşturduğu;
inceleme raporunda, davacının şikayete konu davranışları nedeniyle Aile Hekimliği Uygulaması Kapsamında Sağlık Bakanlığınca Çalıştırılan Personele Yapılacak Ödemeler ile Sözleşme Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in ekinde yer alan ihtar puanı cetveline göre "Mesleki ve etik kurallar bakımından Tıbbi Deontoloji Nizamnamesi'ne uymamak" fiilini işlediğinden bahisle 20 ihtar puanıyla tecziye edilmesi yönünde kanaat bildirilmesi nedeniyle Halk Sağlığı Müdür Yardımcısı tarafından tesis edilen işlemle davacının 20 (yirmi) ihtar puanı ile tecziye edildiği ve davacının bu cezaya karşı yaptığı itirazın da Halk Sağlığı Müdürü tarafından
reddedildiği, Aile Hekimliği Uygulaması Kapsamında Sağlık Bakanlığınca Çalıştırılan Personele Yapılacak Ödemeler ile Sözleşme Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre ihtar puanını gerektiren fiillerin işlenmesi ve tespitin mülki idare amirleri, il sağlık müdürleri veya bunların görevlendireceği personelce yapılması halinde ihtar puanının vali yardımcısı tarafından verilmesi, bu cezaya itiraz edilmesi halinde ise itirazın vali tarafından değerlendirilmesi gerektiği halde, davacı hakkındaki cezanın "Halk Sağlığı Müdür Yardımcısı" tarafından verildiği,
yapılan itirazın ise "Halk Sağlığı Müdürü" tarafından reddedildiğinin anlaşılması nedeniyle yetkili olmayan merci tarafından tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle anılan işlemin iptaline hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; dava konusu işlemde yetki unsuru bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu olaya ilişkin inceleme raporunda davacının savunmasının bulunduğu, incelemecinin tanık beyanları ile gerekli belgeleri incelemek suretiyle ihlali tespit ettiği ve disiplin soruşturmasını yasal süreç içerisinde hukuka uygun bir biçimde tamamladığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2020/2419, K. 2021/405, 3 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama