Danıştay 2. Daire E.2021/10722 K.2023/2891

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idarece davacı adına 20/06/2011 tarihinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendiği ve bu tarihten sonra söz konusu işyerinde davacı tarafından herhangi bir tadilat veya değişiklik yapılmadığı halde, herhangi bir mevzuat hükmüne dayanılmaksızın, davacı şirket yetkilileri hakkında ...Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden dava bulunması gerekçe gösterilmek suretiyle işyeri açma ve çalışma ruhsatının yenilenmesi talebinin reddine yönelik tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının, ruhsat yenileme talep ettiği taşınmaz nedeni ile ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:...sayılı dosyasıyla görülmekte bulunan bir ceza davası bulunduğu, davada 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, 3194 sayılı İmar Kanunu ve T.C.K. m.184'e muhalefet iddiaları olduğu; gerekçeli kararda, davacının talebinin reddinde, idare tarafından herhangi bir mevzuat hükmüne dayanılmadığı gerekçe olarak kabul edilse de, idarenin fiili bir duruma dayandığı ve davanın devam ettiği, işleminin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.