Danıştay 2. Daire E.2021/10757 K.2022/4867

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.... İdare Mahkemesinin... günlü, E...., K... temyize konu kararıyla; davacının işlettiği yerin tapuda mesken olarak kayıtlı olduğu, 21.04.2015 tarihli tutanak ile dava konusu iş yerinde resepsiyon bölümünün ve çamaşırhane, mutfak, içeride kat temizliği yapan çalışanların bulunduğu, otel şeklinde faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği, tapu kaydında mesken olarak tescilli bulunan davacıya ait işletmenin izin alınmadan otel olarak kullanıldığı sabit olduğundan mevzuata uygun olarak mühürlenmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazda uzun süreli kiralamaya yönelik işletmecilik yapıldığı, 4734 sayılı Kanun kapsamında kiralama ve hizmet alımına yönelik sözleşme yapılıp, yapılan bu sözleşmeler karşılığında yapılan tahsilatlara ilişkin makbuz kesildiği, İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılan "Günlük Kiralık Ev Genelgesi" uyarınca işlem tesis edilmesi, kademeli olarak sırasıyla uyarma cezası, para cezası, en son kapatma cezası verilmesi gerekirken, doğrudan mühürleme işlemi yapılmasının usulsüz olduğu ileri sürülerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.