Danıştay 2. Daire E.2021/12885 K.2021/3818

Dava Konusu İstem

Dava; mülkiyeti Hazineye ait taşınmazın fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacı şirket adına tahakkuk ettirilen ecrimisil alacağının 20.353,00 TL'lik kısmının cebren tahsili için davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinin iptali için açılan davanın reddedilerek kesinleşmesi üzerine söz konusu amme alacağının % 10 zamlı olarak tahsil edilmesi amacıyla düzenlenen 02/09/2009 günlü, … sayılı (… no'lu) vergi/ceza ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 25/12/2017 gün ve E:2016/15652, K:2017/6072 sayılı bozma kararına uyularak; davacı tarafından 5736 sayılı Kanunudan yararlanmak amacıyla feragat dilekçesi verilen dava konusu ceza ihbarnamesinin dayanağı ödeme emrinin iptali için davada, Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken; bu hususun göz önünde bulundurulmaksızın davanın reddi yolunda karar verilmiş olmasının davacının haksız çıktığı anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme emrine yapılan itirazın reddedilmesi nedeniyle amme alacağının zamlı olarak tahsilinde mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.