Danıştay 2. Daire E.2021/12888 K.2023/2830

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Kartal ilçesi, … Mahallesi, … pafta, … ada, … sayılı parselin batısında bulunan ve kadastral yolda kalan taşınmazın 300 m²'lik kısmının otopark olarak fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/11/2005-01/11/2010 tarihleri arasındaki dönem için 56.524,80 TL ecrimisil istenilmesine ve taşınmazın tahliyesine dair … günlü, … sayılı encümen kararı ile bu karar karşı yapılan itiraz üzerine verilen … günlü, … sayılı encümen kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin Danıştay Onuncu Dairesinin 27/09/2017 günlü, E:2016/5686, K:2017/3787 sayılı, kararın iptale ilişkin kısmına yönelik bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyize konu kararıyla; mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişilerce hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin, 16.499,76 TL'lik kısmı yönünden iptaline, 40.025,04 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu ecrimisil bedelinin taşınmazın emlak vergi değerinin %3'ünden az olamayacağı, dava konusu işlemin iptal edilen kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.