Danıştay 2. Daire E.2021/13141 K.2023/1153

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul İli, Adalar İlçesi, ... Mahallesi ... ada, ... parsel ile ... ada ..., ... parseller önüne isabet eden Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın 1.048,00m²'lik kısmının büfe, çardak, duş, wc yapılmak suretiyle 08/09/2005-11/06/2009 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacı adına düzenlenen 162.875,81 TL tutarlı ... günlü, ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Onuncu Dairesinin 15/02/2017 günlü, E:2016/6210, K:2017/807 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdari Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mahkemelerince alınan ek bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu işlemin 45.763,77-TL'lik kısmının iptaline, 122.112,04-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; işgalin sabit olduğu, ecrimisil bedelinin mevzuata uygun olarak takdir edildiği belirtilerek İdare Mahkemesi kararının aleyhine olan kısmının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından; belirlenen ecrimisil miktarının fahiş olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının aleyhine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN CEVAPLARI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.