Danıştay 2. Daire E.2021/13744 K.2022/6048

Dava Konusu İstem

Dava; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi sınırları dahilinde bulunan, ... ada, ... parsel sayılı mülkiyeti Hazineye ait 260.514,00 m² yüzölçümlü taşınmazın, 2.300,00 m²'lik kısmı üzerinde 27/11/2008-23/07/2009 tarihleri arasında otobüs durakları yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, davacı şirket adına 37.091,72 TL ecrimisil bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin ve itiraz üzerine değişiklik içermeden düzenlenen ... günlü, ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 27/10/2015 günlü, E:2015/1371, K:2015/4382 sayılı kararıyla, dava konusu işlemin 10.206,84 TL'lik iptaline ilişkin kısmının onanması, davanın 26.884,88 TL'lik kısmı yönünden reddine ilişkin kısmının bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyize konu kararıyla; bilirkişilerden alınan ek rapor uyarınca, bozulan kısım yönünden işlemin 16.802,59 TL'lik kısmının iptaline, 10.082,29 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, bilirkişi raporunun taşınmazın gerçek kira değerini ortaya koymadığı ve ecrimisil bedelinin rayiçlerine göre düşük kaldığı, işlemin hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.