Danıştay 2. Daire E.2021/13808 K.2022/6586

Dava Konusu İstem

Dava; … ili, … ilçesi, … Mahallesi, … mevkiinde bulunan … pafta, … ada, … parsel sayılı 735,00 m²'si Hazineye ait 1.337,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 735,00 m²'si üzerinde bahçe düzenlemesi yapmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 14/07/2007-14/04/2010 tarihleri arasındaki dönem için 36.253,39-TL tutarında ecrimisil istenilmesine ilişkin .. tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin Danıştay (Kapatılan) Oyedinci Dairesinin 17/09/2015 günlü E:2015/2352, K:2015/3521 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin 19.305,09 TL’lik kısmının iptaline, 16.948,30 TL'lik kısmı yönünde davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, bozma kararı öncesinde dosyada mevcut olan bilgi ve belgelere göre davacının işgalci olduğunun tespit edilmesinin usuli müktesep hakkın ihlali niteliğinde olduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde işgalci olmadığı, ecrimisilin hesaplama yönteminin hatalı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı İdare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve usule uygun olduğu, bu nedenle davanın tamamı yönünden ret kararı verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.