KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/13842 E., 2022/5570 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2022
- Esas No
- 2021/13842
- Karar No
- 2022/5570
- Temyiz eden (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... A.ş
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Dava; İstanbul İli, Avcılar İlçesi, ... Mahallesi, ... Bulvarı No:... (yeni No:...) kapı sayılı yerde faaliyet gösteren işyerinin; işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının geçerliliğini yitirdiği ileri sürülerek 7 gün içinde ruhsat işlemlerinin tamamlanmadığı takdirde faaliyetinin durdurulmasına yönelik tesis edilen ... tebliğ tarihli ... günlü, ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
Karar Metni
555 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı tarafından usule uygun olarak yapılan unvan değişikliğine yönelik ruhsat yenileme talebinin, ilgili mevzuat uyarınca davalı idare tarafından kabul edilerek yeni ruhsat verilmesi hususunda idarenin bağlı yetkisinin bulunduğu; savunma dilekçesinde belirtilen 03/04/2015 günlü itfaiye raporunun olumsuz olduğu,
işyerinin kurulu gücünün 87 hp'den 400 hp'ye çıkarıldığı yönündeki tespit ve iddialar bağlamında ise, yönetmeliğin ilgili hükümleri çerçevesinde denetim ve uyarı yazıları doğrultusunda işlem yapılması gerektiği, somut olayda ise, her ne kadar davacı şirkete ait işyerinde aykırılık, eksiklik ve başvuruda belirtilen niteliklerin değiştiğine yönelik 03/12/2014 günlü tespitlerin var olduğu ileri sürülmekte ise de, dava konusu işlemin bu sebeple tesis edilmediği,
ruhsat vermeye engel teşkil eden aykırılık ya da eksiklik varsa öncesinde mevzuatla belirlenen bildirimler yapılıp mühletler verilip, süre sonunda belirtilen aykırılıkların giderilmediğinin tutanakla tespiti halinde, bu sebepler ortaya konularak ruhsat iptaline gidilmesi gerekirken, belirtilen hususlara riayet edilmeden, 18/11/2014 günlü ruhsat yenileme talebi sonrasında tesis edilen 22/12/2014 günlü işlem ile unvan değişikliği gerekçe gösterilerek faaliyetten men edileceğinin belirtildiği anlaşıldığından,
ilgili işyerinin faaliyetten men edileceğine yönelik tanzim ve tebliğ edilen dava konusu işlemde mevzuata ve hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, bilirkişi incelemesi ve keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği, dava konusu işyeri ile ilgili 03/04/2015 günlü itfaiye raporunun olumsuz olduğu ve bu nedenle işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenemediği ve faaliyetten men edildiği, ruhsata aykırılıkların sabit olduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Altıncı Dairesi tarafından; 21/09/2016 günlü, E:2016/7750, K:2016/4793 sayılı gönderme kararı ile Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından da; Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/13842, K. 2022/5570, 2 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama