Danıştay 2. Daire E.2021/14309 K.2022/4390

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi, … Mahallesi, … Caddesinde bulunan hazine adına kayıtlı … pafta, … ada … parsel sayılı taşınmazın 10,00 m²'lik kısmının büfe ve gazete satış yeri olarak davacı tarafından kiraya verilmek suretiyle işgal edildiğinden bahisle 01/01/2001-30/04/2008 tarihleri arasındaki dönem için 206.577,00 TL istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptalini istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin, Danıştay Onuncu Dairesinin 14/05/2018 günlü, E:2017/4155, K:2018/1764 sayılı bozma kararına uyarak verdiği temyize konu kararıyla; bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 152.237,63 TL'lik kısmı yönünden işlemin iptaline, 26.136,58 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine (bozma öncesi verilen kararda davanın 28.202,79 TL'lik kısmına ilişkin ret kararının kesinleştiğinden, nihai olarak davanın 54.339,37 TL'lik kısmının reddedildiği) karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, emsal kira bedellerinin olaya yanlış uygulandığı, bozma kararına uygun hesaplama yapılmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuka ve usule uygun yapıldığı, ecrimisil belirlenirken dava konusu taşınmaza komşu bir başka taşınmaza ilişkin ecrimisil bedelinin dikkate alındığı, mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.