Danıştay 2. Daire E.2021/14887 K.2023/4922

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:... , K:... sayılı kararıyla davanın reddine hükmedilmiş; anılan karar Danıştay Beşinci Dairesinin 24/04/2019 günlü, E:2016/18481, K:2019/2922 sayılı kararı ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; uyuşmazlıkta; her ne kadar kamera görüntülerinin incelenmesinden, davacının 00.00-08.00 saatleri arasında görevli olduğu 3 nolu nöbet noktasında 05.31.53 ile 06.55.42 saatleri arasında nöbetçilerin oturması için yapılan koltukta oturmak suretiyle uyuduğu ve nokta nöbet görevi sırasında bu fiilin gerçekleştiği dikkate alındığında Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-1 maddesi kapsamında disiplin cezası gerektiren kusurunun bulunduğu sabit olsa da, anılan maddede düzenlenen disiplin cezası, 08/03/2018 günlü,

30354 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve Emniyet Teşkilatı mensuplarına ilişkin disiplin kurallarını yeniden düzenleyen 7068 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 8/5-b-3 maddesinde belirtilen disiplin cezası ile karşılaştırıldığında, 7068 sayılı Kanun'daki düzenlemenin davacı lehine olduğunun görüldüğü, davacı hakkında lehe hükümler getiren yeni düzenlemeye göre işlem tesis edilmesi gerektiğinden dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya isnat olunan suç ile ilgili hazırlanan dosya muhteviyatının ve kamera kayıtlarının incelenmesi ile davacının görev sırasında uyumak fiilini işlediği sabit olduğundan dava konusu işlemin tesis edildiği, bu sebeple Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.