Danıştay 2. Daire E.2021/16460 K.2021/4820

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 27/05/2019 günlü, E:2019/808, K:2019/3314 sayılı bozma kararına uyularak .... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

3201 sayılı Kanun'un 96. maddesiyle, toplumun huzur ve güvenliğini sağlamakla görevli davalı idareye, emniyet teşkilatının yerine getirdiği görevin önemi gereği, emniyet hizmetlerinin ülke çapında öngörülen seviyede ve aksama olmadan yürütülmesi, böylece asayiş ve güvenliğin tam olarak sağlanması amacıyla yeterli sayıda ve nitelikte personelini, idari teşkilat ve boş kadro olup olmadığına bakılmaksızın ve belli bir süre ile sınırlı olmaksızın, ihtiyaç bulunan yerde görevlendirme konusunda takdir yetkisi verildiği, bu durumda; somut olayda davalı idarenin, yürüttüğü emniyet hizmetlerinin gereği ve kamu yararını gözeterek,

kadro derecesi ve görev unvanı değişmeden, davacıyı boş bulunan kadroya hizmet gereği görevlendirdiği, personelini hizmetin gereği olarak zorunlu sebepler nedeniyle boş bulunan eşdeğer bölgeye ve eşdeğer göreve görevlendirilmesinde idarenin hizmet dışı nedenlere dayandığı hususunda herhangi bir bilgi ve belge ortaya konulamadığı anlaşıldığından, davacının Batman İl Emniyet Müdürlüğü emrinde geçici görevlendirilmesinde hizmet gerekleri ve takdir yetkisi yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; idarenin takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmadığı, dava konusu işlemin kamu yararına aykırı olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.