Danıştay 2. Daire E.2021/16636 K.2021/3277

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine hükmedilmiş olup; anılan karar, Danıştay İkinci Dairesinin 05/02/2020 günlü, E:2016/4346, K:2020/612 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Bozma kararına uymak suretiyle verilen İstanbul 9. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; sağlık hizmetinin aksatılmadan yürütülmesi ve yetersiz olan hekim kaynağının en verimli ve etkin şekilde kullanılabilmesini teminen, aile hekimlerine ve aile sağlığı elemanlarına 657 sayılı Kanun'un Ek 33. maddesinde belirtilen yerlerde nöbet görevi verilmiş olmasının kamu hizmetinin devamlılığı açısından gerekliliği açık olmakla birlikte, 2014/33 sayılı Genelgede sözü edilen 11/05/2012 günlü yazıda belirtilen 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi uyarınca belirli şartların mevcut olması durumunda,

aile hekimlerine getirilen nöbet görevinden muaf olma imkanı sağlandığı, dava konusu olayda, davacının annesinin her iki üst extremite hipoplazisi, her iki omuz, dirsek, el bilek, parmaklarda ankiloz teşhisi ile %80 özürlü olduğuna ilişkin özürlü sağlık kurulu raporu ibraz edildiği görülmekle, davacının 2010/2 sayılı Genelge uyarınca nöbet görevinden muaf tutulması gerektiği sonuca ulaşıldığı,

bu durumda, annesi %80 özürlü ve bakıma muhtaç olan davacının nöbet görevinden muaf tutulması gerekirken, davacının bu yönde yapmış olduğu başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün … günlü, … sayılı yazısında yer verilen muafiyetin yataklı tedavi kurumları ile 112 acil sağlık hizmetlerinde görev yapan personele ilişkin olduğu, 2014/33 sayılı Genelgede aile hekimlerinin nöbet muafiyetine yönelik düzenleme bulunmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.