Danıştay 2. Daire E.2021/17324 K.2023/929

... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın bozulmasına ilişkin Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi'nin 24/03/2016 günlü, E:2015/6311, K:2016/2054 sayılı kararının düzeltilmesi isteminin kabulüne ve anılan kararın bozulmasına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesi'nin 15/10/2019 günlü, E:2016/13888, K:2019/6671 sayılı kararına uyularak, … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Bolu İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemelerince yapılan ara kararına cevaben gönderilen bilgi ve belgeler uyarınca müdahil Şirketin 5307 sayılı Kanun'un geçici 1. ve 2. maddeleri kapsamında kazanılmış bir hakkının bulunmadığı, sahibi olduğu dava konusu ruhsatın mevzuatta aranan şehir içi yollarda iki LPG istasyonu arasında bulunması gereken 1.000 metre mesafe şartına tabi olduğu, keşif esnasında gerek GPS cihazı kullanılmak suretiyle gerekse de araç yolu takip edilmek suretiyle ölçülen davacının LPG istasyonu ile müdahile ait dava konusu LPG istasyonu arasındaki mesafenin mevzuatta aranılan 1.000,00 metrenin altında olduğu,

dolayısıyla müdahil Şirkete ait LPG istasyonunun mevzuatta aranan asgari mesafe şartını sağlamadığı anlaşıldığından, mevzuatta aranan şartı sağlamadan düzenlenen dava konusu işyeri açma ve çalışma ruhsatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mevzuata uygun olarak işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.