Danıştay 2. Daire E.2021/18983 K.2022/3298

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

…İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının faaliyetten men edildiği tarih olan 23/07/2013 tarihi ile davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin işlemin mahkeme kararı ile iptal edildiği 27/06/2014 tarihleri arasında (23/07/2013-27/06/2014) işyerinin kapalı kalması nedeniyle oluşan zararının hesaplanması amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda özetle davacının zararının 13.599,03-TL olduğu görüş ve kanaatine yer verildiğinden raporun hükme esas alındığı;

öte yandan, davacının işlem nedeniyle duyduğu elem ve ızdırap göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemelerince takdiren 5.000,00.-TL manevi tazminata hükmedilmesi uygun görüldüğü gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebinin 13.599,03-TL'lik kısmının, manevi tazminat talebinin 5.000,00.-TL'lık kısmının kabulüne, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine, davalı idarece toplam 18.599,03-TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; öncelikle temyize konu davanın süresinde açılmadığı; davacının işyerini tahliye ederek kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiği, bu nedenle davanın konusunun kalmadığı, idarelerinin herhangi bir kusurunun olmamasına rağmen davacının talebi kadar tazminata mahkum edilmelerinin haksız ve yersiz olacağı; idareleri aleyhine talep edilen tazminat miktarının çok fahiş olduğu; kaldı ki; İdarelerinin herhangi bir kusurunun da bulunmadığı, bu nedenle davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, 02/11/2021 günlü, E:2016/14786, K:2021/5233 sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.