Danıştay 2. Daire E.2021/2087 K.2022/2466

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; maaş ödülü verilmesinin yasal bir zorunluluk olmadığı, yapılan görevin niteliği ve çalışmalarda gösterilen başarı dikkate alınmak suretiyle neticeye varıldığı, maaş ödül sisteminin amacı dışına çıkarılarak genel bir uygulama aracı haline getirilmesinin ve emniyet mensuplarının asli görevi olan güvenlik ile ilgili tüm operasyonlarda uygulanmasının kamu yararı ile bağdağmayacağı gibi hizmet gereği de olmadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

taltif komisyonunun, yapılan operasyonların niteliği ve ilgilinin aktif katılımı değerlendirerek karar verme konusunda takdir yetkisinin bulunması ve her teklifi kabul etme konusunda yargı kararıyla zorlanmasının hukuken mümkün olmaması karşısında, davacının taltif listesinden çıkartılmasına dair dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; idarenin maaş ödülü verirken herkese adil şekilde, eşit uygulama yapmak durumunda olduğu; ödemelerin hukuka uygun, görev ve sorumluluklar ile uyumlu ve dengeli bir şekilde yapılıp yapılmadığını gözetmek durumunda olan Mahkemenin bu konuda herhangi bir değerlendirme yapmadığı; taltife değer görülen olaylarda personelin başında bulunarak operasyonları bizzat yöneten amirler ödüllendirilmeden maiyetlerindeki personelin ödüllendirilmesinin hukuka uygun olmadığı; somut olayda idarenin takdir yetkisini objektif olmayan, ayrımcı ve hiyerarşik yapıya aykırı bir şekilde kullandığı.

Emniyet Genel Müdürlüğü Taltif Komisyonunun il taltif ön komisyonlarından onaylanılarak intikal ettirilen listelerden personel çıkarma yetkisinin bulunmadığı halde davacının listelerden çıkarıldığı ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu, temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği yolunda cevap verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.