Danıştay 2. Daire E.2021/2297 K.2024/168

Dava Konusu İstem

Dava; polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, yetkisini veya nüfuzu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak eylemi nedeniyle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7 maddesi uyarınca "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun ...günlü, ...sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Beşinci Dairesinin 05/06/2017 günlü, E:2016/53797, K:2017/16158 sayılı bozma kararına uyularak verilen ...İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının da aralarında bulunduğu pek çok polis memuru hakkında "rüşvet almak ve görevi kötüye kullanmak" suçlarına ilişkin yapılan ceza yargılamasında davacının rüşvet alma suçundan hüküm giydiği, ayrıca soruşturma raporu içeriği bilgi ve belgeler ile ceza dava dosyasının birlikte incelenmesinden davacının üzerine atılı disiplin suçunun sübuta erdiği, bu nedenle dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; bozma kararı doğrultusunda hakkında devam eden ceza yargılamasının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.