Danıştay 2. Daire E.2021/2391 K.2023/5932

Dava Konusu İstem

2. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacı, Kilis İstihbarat Şube Müdürlüğünde görev yaptığı dönemde E.Ç. isimli şahsın iletişiminin dinlenmesi olayına ilişkin olarak "Kasıtlı olarak gerçek dışı rapor vermek veya tutanak düzenleyip imza etmek veya ettirmek" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/12 maddesi uyarınca "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Günlü, ..... sayılı İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : .... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararla. E.Ç. adına kayıtlı 53XXXXXXXX numaralı telefonun 19/10/2012-19/01/2013 tarihleri arasında dinlenmesi olayında, dinlenen kişinin "cebir-şiddet kullanarak yolsuzluk-rüşvet vb. faaliyetlerde bulunarak haksız ekonomik çıkar sağlayan organize suç grubu içerisinde faaliyet gösterdiği"ne dair memur raporu düzenlendiği,

talep formunda ise "organize bir yapı oluşturmak suretiyle uyuşturucu ve uyarıcı madde kaçakçılığı yaptığı, (kokain, eroin, esrar, captagon ve extacy) ilimiz ve ilimizle bağlantılı olan illerde faaliyet yürüttüğü, haksız kazanç elde ettiği ve bu faaliyetinden dolayı ön plana değerlendirilen şahsın faaliyetinin deşifre edilmesi" şeklinde kayıtlama yapılarak dinleme talebinde bulunulduğu ve mahkeme kararı alındığı, E.Ç.'nin söz konusu yapı içerisinde yer aldığını gösteren hiçbir bulgu ve belgenin bulunmadığı,

dinlemeye yönelik mahkeme kararının, iletişimin dinlenmesini gerektirecek yeterli bilgiler/emareler olmaksızın eksik ve gerçek dışı bilgiler ileri sürülerek aldırıldığı, dinlemeye esas raporu, iletişime müdahale talep formunu ve mahkemeye yazılan yazıyı imzalayan davacının mahkeme kararlarına gerekçe teşkil eden belgeleri gerçeğe aykırı olarak düzenlemek/onaylamak suretiyle "kasıtlı olarak gerçek dışı rapor vermek veya tutanak düzenleyip imza etmek veya ettirmek" fiilini işlediğinin sübuta erdiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesinin Kararının Özeti: Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararla, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; cezaya esas dinlemenin önleme dinlemesi olduğu, istihbari bilgilere göre yapıldığı, İstihbarat Daire Başkanlığından olur alındığı, mevzuat hükümlerine uygun olarak yapıldığı, dinleme sonrası elde edilen kayıtların hiçbir şekilde delil olarak kullanılamayacağı, savunma hakkının kısıtlandığı, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün dayanaksız kaldığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacı; disiplin soruşturması aşamasında verdiği 17/12/2014 tarihli dilekçesi ile hakkında yürütülen idari soruşturma kapsamında düzenlenen rapor ve eklerinin fotokopisinin 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu gereğince tarafına gönderilmesini istediğini, aynı dilekçe ile anılan rapor ve eklerini inceledikten sonra savunma yapacağını beyan etmesine karşın; Emniyet Genel Müdürlüğünün 22/12/2014 ve 25/12/2014 tarihli yazıları ile anılan talebin yerine getirilebilmesi için 4982 sayılı Kanun kapsamında hazırlanan Bilgi ve Belgeye Erişim Ücret Tarifesine göre belirlenen 474,32-TL'nin (10 sayfası ücretsiz 539 sayfa karşılığı) verilen hesap numarasına yatırıldığına dair banka dekontu ile müracaat edilmesinin bildirildiğini, böylece yargılama hakkının kısıtlandığını ileri sürmüştür.

4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'nun 10. maddesinde, kurum ve kuruluşların başvuru sahibine istenen belgenin onaylı bir kopyasını vereceği, başvurunun yapıldığı kurum ve kuruluşun erişimine olanak sağladığı bilgi ve belgeler için başvuru sahibinden erişimin gerektirdiği maliyet tutarı kadar bir ücreti tahsil edebileceği;

anılan Kanun'a dayanılarak çıkarılan Bilgi Edinme Hakkı Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik'in 22. maddesinde ise kurum ve kuruluşların, elektronik posta yoluyla erişim sağlananlar dahil, erişimine olanak sağladıkları bilgi veya belgeler için başvuru sahibinden, bilgi veya belgelere erişimin gerektirdiği inceleme, araştırma, kopyalama, postalama ve diğer maliyet unsurları ile orantılı ölçüde ücret tahsil edebileceği, erişim maliyeti tutarı ve ödemenin nereye yapılacağı hakkında başvuru sahibinin bilgilendirileceği,

bildirimin yapıldığı tarihten itibaren on beş iş günü içinde ödemenin gerçekleştirildiğini gösteren belgenin sunulmaması halinde ilgilinin talebinden vazgeçmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Emniyet Genel Müdürlüğünün yukarıda anılan yazıları ile belirtilen ücretin yatırıldığına dair dekontun 15 iş günü içerisinde sunulmaması halinde ilgili/davacının belge isteme talebinden vazgeçmiş sayılacağı; ayrıca 657 sayılı Kanun'un 129. maddesi uyarınca da idareye (Müşavirliğe) gelerek hakkında düzenlenen disiplin soruşturma dosyasını kendisinin veya vekilinin ücretsiz inceleyebileceği davacıya ihtar edilmiştir.

Nitekim dosya kapsamından davacının Yüksek Disiplin Kurulu toplantısı öncesinde soruşturma raporu ve eklerini inceleme imkanı bulduğu, yargılama aşamasında da anılan rapor ve eklerine ulaşabildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle davacının savunma hakkının kısıtlandığına yönelik iddiaları yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.