Danıştay 2. Daire E.2021/2934 K.2023/5230

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, "izinli olduğu günlerde resmi giysiyle, izinli olmadığı günlerde görevli olmaksızın resmi veya sivil giysiyle genelevlere veya birleşme yerlerine veya tek başına fuhuş yapılan evlere veya bar, pavyon ve konsomatris çalıştırılan gazino vb. yerlere gitmek'' fiilini işlediğinden bahisle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 8/15. maddesi uyarınca ''meslekten çıkarma'' cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin … günlü, … sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu kararının (9-3. maddesindeki eylemi nedeniyle) iptali ile maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince, Danıştay Beşinci Dairesinin 13/02/2018 günlü, E:2016/21721, K:2018/8660 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyize konu kararla; dava konusu işlemde.

13/05/2011 tarihinde suç örgütü lideri H.A. isimli kişi ile H.Y. isimli kişi arasında geçen telefon konuşmasında, davacının masaj salonuna geldiği ve seansa girmek istediği şeklinde ifadelerin geçtiği, masaj salonlarında çalışan bayanlar ile bazı tanık ifadelerinden, davacının zaman zaman masaj salonlarına geldiği, davacı geldiği zaman kasa ücreti ve bahşiş alınmadığı, herhangi bir tedbir alınmaksızın fuhuş faaliyetlerinin devam ettiğinin tespit edildiğinden bahsedilmişse de, davacının hangi tarihlerde anılan salonlara gittiği, o tarihlerde izinli olup olmadığı,

izinli ise görevli olmaksızın resmi veya sivil giysiyle bu salonlara gidip gitmediğine ilişkin somut bir tespitte bulunulmadan ve fiillerin işlendiği tarihte anılan salonların Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/15. maddesinde yer alan tanıma uyup uymadığı hususları incelenmeden dava konusu disiplin cezasının verildiği, anılan Tüzük hükmünde disiplin cezası verilmesi için aranan şartların, dolayısıyla "tipiklik" şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacının söz konusu madde uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği,

işlemin hukuka aykırı bulunması nedeniyle davacıya haklarının iadesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce "Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak, örgüt faaliyeti kapsamında fuhuş yaptırmak, fuhuşa aracılık ve yer temin etmek, rüşvet almak, rüşvet vermek, görevi kötüye kullanma ve göreve ilişkin sırrın açıklanması" suçlarından Hakan A. liderliğinde kurulan çıkar amaçlı suç örgütüne yönelik olarak değişik tarihlerde operasyonlar gerçekleştirildiği,

bu kapsamda yaklaşık 14 ay süren telefon, ortam dinlemesi ve fiziki takibi içeren teknik takip bulgularıyla, Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak/Kumar Büro Amirliği ve diğer birimlerde görevli bir kısım emniyet personelinin, adı geçen suç örgütüyle görev alanlarının dışında münferit ilişki ve işlemlerinin tespit edildiği, teknik takip bulguları değerlendirildiğinde, davacının, değişik tarihlerde ...'ya ait masaj salonlarında seanslara girdiğinin sabit olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. bendinde, konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı belirtilmiş olup; "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin (b) bendinde, "Davacının ileri sürdüğü olayların ve dayandağı hukuki sebeplerin özeti istem sonucu ile davalının savunmasının özeti"; (e) bendinde, "Kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hüküm; tazminat davalarında hükmedilen tazminatın miktarı" kararlarda belirtilecek hususlar olarak sayılmıştır.

Diğer taraftan, anılan Kanun'un temyize tabi ilk kararın verildiği tarih itibariyle yürürlükte olan haliyle 49. maddesinin 1/c bendinde yer alan "usul hükümlerine uyulmamış olunması" hususu, temyiz incelemesi sırasında Mahkeme kararını bozma nedenleri arasında gösterilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından, 20/11/2013 tarihli dava dilekçesinde, dava konusu işlemin iptali ile maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla haklarının iadesine karar verilmesinin istenildiği ve temyize konu kararla, dava konusu işlem hakkında karar verildiği ancak, işlem nedeniyle yoksun kalınan haklarının iadesine yönelik talep hakkında kararın hüküm fıkrasında herhangi bir hükme yer verilmediği görülmektedir.

Bu durumda; dava konusu işlem nedeniyle yoksun kalınan haklarının iadesine ilişkin talep hakkında da hüküm fıkrasında bir karar verilmesi gerektiğinden, eksik hüküm nedeniyle, temyize konu kararın bu kısmının bozulması gerektiği görüşüyle, çoğunluk kararına katılmıyorum.