Danıştay 2. Daire E.2021/3378 K.2023/5197

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesince, Danıştay Beşinci Dairesinin 02/11/2017 günlü, E:2016/6669, K:2017/21994 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; davacı ve diğer bir grup emniyet personeli hakkında yapılan soruşturma neticesinde hazırlanan soruşturma raporu, adli bilişim raporu, adli bilişim raporuna istinaden tutulan tutanak, yapılan yazışmalar, davacının kendi ifadesi ile diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının, TibNET projesi kullandığı, giriş yetkisinin bulunduğu, not modülü ve hedef modülündeki açıklama bölümüne adli dinlemeden elde edilen verileri girdiğini kabul ettiği, silme yetkisinin bulunmadığı,

adli bilişim uzmanlarının düzenlediği inceleme raporunda 25/05/2012 tarihinde yetkilendirildiği ve TibNET kullanıcısı olarak aktif 51. sıraya kayıtlı olduğu ve tutanak ekinde text formatında "not çözen" ibaresinin karşısında kendi sicil numarasının bulunduğunun görüldüğü,

özel hayatın gizliliğini ihlal eder nitelikteki kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmesindeki davranışı ile üzerine atılı "Hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunma" şeklindeki disiplin suçunu işlediğinin dosya kapsamı bilgi ve belgelerden anlaşılması sebebiyle, söz konusu fiilleri nedeniyle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1 maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün dayanağını oluşturan 04/06/1937 günlü, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 83. maddesinin birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesinin 13/01/2016 günlü, E:2015/85, K:2016/3 sayılı kararı ile iptal edildiği, yasal dayanağı kalmayan tüzük uyarınca kendisine disiplin cezası verilmesinde usul ve yasaya uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Davacıya, yapılan adli dinlemelerin not çözümlemelerinden üçünde hedef şahsın özel hayatının gizliliğini ihlal eder ifadelere yer verdiğinden bahisle dava konusu edilen disiplin cezası verilmiştir.

Davacıya isnat edilen ve karar başlangıç tarihi 02/09/2010, bitiş tarihi ise 04/10/2010 olan adli soruşturma bakımından 657 sayılı Kanun'un 127/son maddesi uyarınca disipilin cezasının, 04/10/2010 tarihinden itibaren iki yıl içinde, yani en geç 04/10/2012 tarihinde verilmesi gerekirken, ceza verme yetkisi zamanaşımına uğradıktan sonra 21/08/2014 tarihinde verildiği; davacıya isnat edilen 14/06/2012-14/09-2012 dönemine ait ve 07/02/2013-07/05/2013 dönemine ait adli dinlemeye ilişkin özel hayatın gizliliğini ihlal eder nitelikteki notların ise davacıyla birlikte başka personele de isnat edildiği,

bu notların davacı tarafından girildiğinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulamadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.