Danıştay 2. Daire E.2021/3798 K.2021/2241

Dava Konusu İstem

Davacının, Konya Emniyet Müdürlüğü emrinde görev yaptığı dönemde hakkında yürütülen disiplin soruşturması sonucunda Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5. maddesi uyarınca (6) ay kısa süreli durdurma cezası verilmesi gerekmekte ise de, anılan Tüzük’ün 14. maddesinin uygulanması suretiyle bir derece ağır ceza olan (16) ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … günlü, … sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiş; anılan karar, Danıştay Onikinci Dairesinin 04/12/2013 günlü, E:2012/268, K:2013/9541 sayılı kararıyla bozulmuş; davacının kararın düzeltilmesi istemi Danıştay Onikinci Dairesinin 04/12/2014 günlü, E:2014/2291, K:2014/8178 sayılı kararıyla reddedilmiş; … İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen … günlü, E:…, K:… sayılı davanın reddine ilişkin karar ise, bu kez Danıştay Beşinci Dairesinin 31/05/2017 günlü, E:2016/20484, K:2017/15561 sayılı kararıyla bozulmuş; davalı idarenin kararın düzeltilmesi istemi de Danıştay Beşinci Dairesinin 17/09/2019 günlü, E:2017/16286, K:2019/4781 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :.

İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; her ne kadar davacının, kardeşi ile yaptığı telefon görüşmesinde, kardeşinin yanındaki polis memurlarını kastederek hakaret ve küfür ettiğinden bahisle uyuşmazlığa konu disiplin cezası tesis edilmişse de, kullandığı telefonun hopörlörünün dışa ses verdiğini bildiğinin varsayılamayacağı, öte yandan "görevli memura gıyapta hakaret" suçundan açılan adli soruşturma sonucunda.

Cumhuriyet Başsavcılığının … günlü, Sor: No:… sayılı kararıyla davacı hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, bu durumda, davacının üzerine atılı "hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" fiilinin sübuta ermediği anlaşıldığından, (16) ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline; davacı, vekil ile temsil edilmediği halde 1.362.-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının eyleminin sübut bulduğu; Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının davacı hakkında verdiği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararda davacının isnat edilen suçu işlemediğinden bahsedilmediği, gıyapta hakaret suçunun şartlarının oluşmadığının belirtildiği, bahse konu eylem hakkında kamu davası açılmamış olmasının davacı tarafa disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmediği; öte yandan, uyuşmazlıkta vekil marifetiyle temsil edilmemiş olan davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının da hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının; esas yönünden onanması, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararının esasına yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup; dilekçede ileri sürülen hususlar İdare Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Mahkeme kararının hüküm fıkrasında belirtilen vekalet ücretine ilişkin kısmına yönelik yapılan incelemede;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde ise; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptali yolunda hüküm kurularak, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; davacının, davayı vekili aracılığıyla takip etmediği görüldüğünden, davacı lehine, avukatlık ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir. Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.362.-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresi çıkarılmak suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden; Danıştay Beşinci Dairesinin 31/05/2017 günlü, E:2016/20484, K:2017/15561 sayılı bozma kararına uyularak … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı temyiz istemine konu kararında, vekil ile temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.