Danıştay 2. Daire E.2021/4017 K.2023/2197

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının ruhsat başvurusu üzerine idarece, yerinde yapılan ölçüm sonucunda, 100 metre mesafede okul, dershane, veya herhangi bir mabet bulanmadığı hususunun tespit edildiği; daha sonra yapılan araştırmalarda ise, işyerinin, 18/08/2011 tasdik tarihli D-100 karayolu ile.

Caddesi Arası Revizyon İmar Planında yer alan, dini tesis alanına 88 metre mesafede olduğunun fark edilmesi üzerine dava konusu işlemin tesis edilmiş olmasına karşın; sözkonusu yerde hali hazırda yapılmış ya da yapılmakta olan bir dini tesis olmadığı; mevzuatımızda, mesafe ölçümünün "kapıdan kapıya" yapılması gerektiğinin hüküm altına alınmış olması karşısında; davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı talep ettiği yerin 100 metre yakınında faal bir dini tesis ya da bu işyerinin açılmasına engel teşkil edecek bir kurumun bulunmadığı,

sadece imar planında iş yerine 88 metre mesafede dini tesis alanı yeri ayrıldığından bahisle davacı talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, henüz yapılmamış olsa da, davacıya verilecek alkol satışına ilişkin ruhsatın, plan gereğince, ileride yapılacak dini tesis alanının, inşasından sonra yeniden değerlendirmek üzere geçici olarak verilmesine engel bir durum bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; Mahkeme kararı gereği, davacı adına alkollü içecek satışını da içeren … günlü, … sayılı ruhsatın düzenlenmiş olduğu ve davanın konusuzu kaldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer yandan, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin 3572 sayılı Kanun ve İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelikte "geçici ruhsat" adı altında herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği; bununla birlikte, ruhsat vermeye yetkili idarelerin, işyerlerinin ruhsatlandırılmasından sonra da mevzuatta öngörülen şartları taşıyıp taşımadıklarını denetleyeceği, eksiklik veya aykırılık bulunması halinde, bunları, tutanakla tespit edeceğinin düzenlenmiş olması karşısında.

Mahkeme kararının gerekçesinde yer alan "yeniden değerlendirmek üzere geçici olarak verilmesine" kısmında hukuki isabet bulunmakta olup, bu kısmın; planlanan alana, bir dini tesis yapılması halinde, idarece ruhsat verilmesini müteakiben yapılacak denetimlerde, uyuşmazlık konusu olay yönünden işyeri ile dini tesis arasındaki mesafeye ilişkin, mevzuata aykırılık bulunup, bulunmadığının tutanağa bağlaması gerektiği yönünde anlaşılması ve "geçici olarak verilmesine" ifadesinin ise, gerekçeden çıkartılması gerektiği kanaatine ulaşılarak;

dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuki isabetsizlik bulunmadığından, kararın, incelenen kısma ilişkin açıklama yapılarak onanması gerekmiştir.