KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/4331 E., 2021/524 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 10 Mart 2021
- Esas No
- 2021/4331
- Karar No
- 2021/524
- Temyiz eden (davalı)
- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Tic. Ve San. A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- :Kapatılan Danıştay Onyedinci Dairesi'nin 16/05/2016 günlü, E:2015/6609, K:2016/3706 sayılı bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, davalı idare tarafından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
564 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Dava Konusu İstem
Adana İli, Seyhan İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde LPG istasyonu işletmeciliği yapmak üzere davacı şirkete verilen 05/07/2010 tarih ve 22 sayılı 2. sınıf gayrı sıhhi müessese açma ruhsatının, dayanağı imar planları ile geçiş yolu izin belgesinin yargı kararıyla iptal edildiği gerekçesiyle iptaline ilişkin Adana Büyükşehir Belediye Encümeninin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :. İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı temyize konu kararıyla.
İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 6. maddesinin 2. fıkrasında; işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının yetkili idarelerin en üst amiri veya görevlendireceği yetkili tarafından imzalanacağı ve ruhsat için ayrıca meclis ya da encümence bir karar alınamayacağı düzenlemesine yer verildiği, işyeri açma ve çalışma ruhsatını sadece başkan ya da görevlendireceği kişinin verebileceğinin açıkça düzenlendiği, diğer taraftan;
idare hukukunun temel prensiplerinden biri olan yetki ve usulde paralellik ilkesi uyarınca, yasada aksine bir düzenleme bulunmadıkça, bir işlemin tesisinde uygulanan yetki ve usul koşullarının aynı işlemin geri alınması ve kaldırılması işlemlerinde de aynen uygulanmasının zorunlu olduğu,
bu hale göre, mevzuatında ruhsatları vermekle yetkili kılınan idarenin aynı şekilde bu ruhsatların iptali konusunda da tek yetkili olduğu tartışmasız olup, aksine bir düzenleme bulunmadığı gibi söz konusu Yönetmelikte ruhsat verilirken encümence karar alınamayacağı kuralının mevcut olması karşısında, belediye başkanınca verilmiş bulunan işyeri açma ve çalışma ruhsatının yetkide paralellik ilkesi uyarınca yine belediye başkanı ya da görevlendireceği bir yetkili tarafından iptal edilmesi (geri alınması) gerekirken,
bu ilkeye aykırı olarak belediye encümenince ruhsatın iptali yönünde işlem tesis edildiği görüldüğünden işlemde yetki yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu işlem iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Akaryakıt istasyonu için verilen yapı ruhsatı ve geçiş yolu izin belgesi yargı kararı ile iptal edildiğinden, işyeri çalışma ruhsatının hükümsüz kaldığı, anılan işyeri ruhsatının iptalinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2014 yılında eksik evraklar tamamlanarak tekrar başvuru yapıldığı, tekrar işyeri ruhsatı verildiği, davanın konusuz kalması sebebiyle reddedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASII
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay İkinci Dairesi'nce, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/4331, K. 2021/524, 10 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama