Danıştay 2. Daire E.2021/489 K.2021/4090

Dava Konusu İstem

Dava; Ankara İli, Çankaya İlçesi, … ile … Caddesi köşesinde yer alan park içerisinde bulunan ve … Belediye Başkanlığı ile imzalanan kira sözleşmesi ile … günlü, … sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı kapsamında faaliyet gösteren davacıya ait büfenin bulunduğu yerin tasarruf hakkının, Ankara Büyükşehir Belediyesine ait olduğundan bahisle 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi ile 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca tahliye edilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Ankara 10. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Çankaya Belediye Başkanlığının tasarrufunda olan park alanı içerisinde yer aldığı bilirkişi raporu ile sabit olan ve Çankaya Belediye Başkanlığınca, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilen büfeye ilişkin alanda davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının tasarruf yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından; dava konusu büfenin 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi ile 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca tahliye edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanda idarelerinin yetkili olduğu ve tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.