Danıştay 2. Daire E.2021/6123 K.2023/5934

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

....

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, oğlu Yunus Emre Sağlam adına kayıtlı sosyal tesislere giriş kartı dışındaki kendisine ve aile efradına ait bütün giriş kartlarını 20/01/2014 günü tutanak karşılığı polis memuru ...'na teslim ettiği, oğlu ...'nin ise adına kayıtlı giriş kartını 17/02/2013 günü kaybettiği ve bu konuda Niğde Emniyet Müdürlüğü'ne şikayet başvurusunda bulunduğunu, Merkez Disiplin Kurulu Büro Amirliği'ne verdiği savunma dilekçesinde belirterek buna ilişkin teslim tutanağı ile oğluna ait ifade tutanağını ibraz ettiğinin anlaşıldığı; bu duruma göre;

davacının, anılan kartları kaybetmediği ve dava konusu işlem tarihinden önce teslim ederek Disiplin Kurulunu bu hususta bilgilendirdiği, oğluna ait kartın ise kaybedildiği ve karakola yapılan müracaatın belgelendirildiği dikkate alındığında, davacıya isnat edilen eylemin sübut bulduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; yürütülen soruşturma neticesinde davacının eyleminin sübut bulduğu tespit edilerek eylemine uyan dava konusu cezanın verildiği ve işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.