Danıştay 2. Daire E.2021/6293 K.2024/1327

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; soruşturma raporu ve ekleri ile dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; davacının saat 13:30 ile 15:00-16:00 arasında yaklaşık olarak 2-2,5 saatlik bir süre için işyerinden ayrıldığı ve amirlerinden izin almadığı görülmekle birlikte; amirlerinin toplantıda olduğu, bu nedenle davacının amirlerini aramadığı, işyerinde bulunan polis memuru S.Ş.'ye mazeretini bildirerek ayrıldığı, dolayısıyla izinsiz ayrılmasının bir mazerete dayandığı ve bir kaç saat sonrasında işyerine geri döndüğünün görüldüğü,

bu durumda, davacının kısa süreli olarak müdüriyetten ayrıldığı hususu sabit ise de; hakkında yürütülen başka bir disiplin soruşturması ile ilgili olarak işlerini halletmek için ayrıldığı ve sonrasında görev yerine tekrar döndüğü, bu hale göre Tüzük'te öngörülen anlamda görev yerinin terk edilmesinden söz edilemeyeceği, eylemine uymayan Tüzük maddesi ile cezalandırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul yönünden; davanın süresinde açılmadığı, esas yönünden ise; davacının amirlerinin izni olmaksızın görev yerinden ayrıldığının açık olduğu, eylemine uyan cezanın verildiği, daha önce kınama cezası ile tecziye edildiği için alt ceza verilmediği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, kapatılan Danıştay Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Beşinci Dairesine gönderilen, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.