Danıştay 2. Daire E.2021/6913 K.2023/4779

Dava Konusu İstem

Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı, Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğü …. İlçe Emniyet Amirliği emrinde görev yaptığı döneme ilişkin olarak hakkında yapılan disiplin soruşturması neticesinde Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/A-9 maddesi gereğince "4 ay kısa süreli durdurma" cezası ile tecziyesine ilişkin … günlü, … sayılı işlemin iptali ve maddi zararlarının yasal faiziyle ödenmesine hükmedilmesi istemiyle dava açmıştır.

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı yetki yönünden ret kararı üzerine dava dosyası …. İdare Mahkemesine iletilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ….

İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; davacının amirleri hakkında asılsız iddialar ihtiva eden şikayet dilekçesi yazmak suretiyle "amir ya da üstlerini haksız yere şikayet etmek" suçunu işlediğinden bahisle dava konusu disiplin cezası verilmiş ise de; mevzuat hükümlerinin birlikte yorumlanmasından, davacının çeşitli konularda verdiği dilekçesinin, Anayasa'da ifadesini bulan dilekçe ve hak arama özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği;

ayrıca dilekçe içeriğinde belirtilen iddiaların "haksızlığının" yapılan soruşturma ile açıkça ortaya konulması gerekirken konulmadığının anlaşılması ve dilekçenin salt şikayet dilekçesi olarak kabulü ile tesis olunması karşısında, dava konusu disiplin cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, anılan Daire tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. bendinde, konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı belirtilmiş olup; "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin (b) bendinde, "Davacının ileri sürdüğü olayların ve dayandağı hukuki sebeplerin özeti istem sonucu ile davalının savunmasının özeti"; (e) bendinde, "Kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hüküm; tazminat davalarında hükmedilen tazminatın miktarı" kararlarda belirtilecek hususlar olarak sayılmıştır.

Diğer taraftan, anılan Kanun'un temyize tabi ilk kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle 49. maddesinin 1/c bendinde yer alan "usul hükümlerine uyulmamış olunması" hususu, temyiz incelemesi sırasında Mahkeme kararını bozma nedenleri arasında gösterilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından, 26/05/2014 havale tarihli dava dilekçesinde, dava konusu işlemin iptali ile maddi zararlarının yasal faiziyle ödenmesine hükmedilmesinin istenildiği ve temyize konu karar ile dava konusu işlem hakkında karar verildiği ancak, maddi zararlarının yasal faiziyle ödenmesine yönelik istem hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı görülmektedir.

Bu durumda; maddi zararlarının yasal faiziyle ödenmesine ilişkin istem hakkında da bir karar verilmesi gerektiğinden, eksik hüküm nedeniyle temyize konu kararın bu kısmının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.