Danıştay 2. Daire E.2021/6919 K.2024/1434

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyanın incelenmesinden, Denetleme Amiri olan başpolis memuru C.S.E.'nin 12/12/2013 günü saat 16:30 sıralarında İtalyan Başkonsolosluğunda bulunan noktada yapmış olduğu denetimde, anılan kontrol noktasında görevli polis memuru davacının nöbet ve görev yerinde olmadığı tespit edilerek tutanak altına alındığı, davacı hakkında açılan soruşturma sonucunda hazırlanan raporda, "alınan tanık ifadelerinden hakkında soruşturma yapılan polis memuru davacının 16:30-17:00 saatleri arasında görev yerinde görülemediği, davacının görev yerinden ayrılmadığı,

yırtılan pantolonunu dikmek için yukarı katlarda bulunan tuvalete çıktığının tespit edildiği, davacı hakkında ceza tayinine mahal olmadığı görüş ve kanaatinin" belirtildiği, davacının haklı ve meşru bir mazereti dolayısıyla kısa süreliğine İtalyan Başkonsolosluğunun bulunduğu aynı işhanının üst katına çıktığı anlaşılmakla, davacının görev yerinden ayrıldığından bahsetmeye olanak bulunmadığı, dolayısıyla davacının üzerine atılı eylemin sübuta ermediği sonucuna varıldığından, 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin mevzuata uygun olarak tesis edildiği, yapılan soruşturma neticesinde davacının üzerine atılı fiilin sübuta erdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.